Η χθεσινή βραδιά γέμισε αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία τους φίλους της Ανόρθωσης, αλλά προφανώς και δεν έλυσε τα προβλήματά της. Ήταν η αφετηρία μιας δύσκολης διαδρομής που έχει ως προορισμό να επαναφέρει το κυανόλευκο… υπερωκεάνιο σε ήρεμα νερά.
Ο Χρίστος Μαραγκός και ο Σάββας Κουμής γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα το μέγεθος της πρόκλησης. Μέτρησαν τα… κουκιά τους, γνώριζαν τις δυσκολίες και αποφάσισαν να αναλάβουν την ευθύνη. Πρόσωπα κοινής αποδοχής στην «οικογένεια» της Ανόρθωσης, με φρέσκες ιδέες και όραμα. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, αύξησαν άμεσα τη ρευστότητα στο «ματωμένο» ταμείο της «Μεγάλης Κυρίας» με εισφορές και εξασφάλιση χορηγικών συμφωνιών.
Όμως, δεν κρατούν μαγικό ραβδί, ούτε έχουν έτοιμη συνταγή για την επιτυχία. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα πετύχουν. Μπορεί όμως να τους πιστώσει ότι βγήκαν μπροστά σε μία από τις πιο απαιτητικές περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της Ανόρθωσης.
Η απαγόρευση μετεγγραφών, οι οφειλές προς το Κράτος, οι πολλές οικονομικές εκκρεμότητες και η ανάγκη αναδιοργάνωσης σε όλα τα επίπεδα δεν αφήνουν περιθώρια για μεγάλα λόγια. Η Ανόρθωση καλείται να ξαναχτίσει την αξιοπιστία της εντός και εκτός γηπέδου. Αυτό είναι το πρώτο στοίχημα. Τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν.
Διαβάστε επίσης: Ανόρθωση: Σαν ηφαίστειο που ξυπνά…
Στο αγωνιστικό σκέλος, η φετινή σεζόν είναι εξίσου, αν όχι δυσκολότερη, από την περσινή. Και το μόνο σίγουρο είναι πως η επιστροφή της Ανόρθωσης σε ρόλο πρωταγωνίστριας δεν θα κριθεί σε μία παρουσίαση, ούτε στους πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος.
Θα κριθεί από τη συνέπεια στις αποφάσεις, την προσήλωση στο πλάνο, την ικανότητα όλων να αντέξουν όταν θα εμφανιστούν οι πρώτες δυσκολίες, και από το ομαδικό πνεύμα που τόσο έλειψε τα τελευταία χρόνια. Μόνο έτσι η Ανόρθωση μπορεί να αφήσει οριστικά πίσω της τα χρόνια της αβεβαιότητας και να κοιτάξει ξανά με αξιώσεις το μέλλον.