Με μια εκτενή και ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ανάρτηση, ο πρόεδρος της Ανόρθωσης, Κυριάκος Πραστίτης, έκανε τον απολογισμό της φετινής δύσκολης σεζόν για τη «Μεγάλη Κυρία», στέλνοντας παράλληλα μήνυμα ενότητας και αισιοδοξίας για την επόμενη μέρα του συλλόγου.
Ο διοικητικός ηγέτης της Ανόρθωσης αναφέρθηκε στα τεράστια εμπόδια που κλήθηκε να ξεπεράσει η ομάδα τους τελευταίους μήνες, από τις προσφυγές στο CAS και το μετεγγραφικό εμπάργκο, μέχρι το σοβαρό ζήτημα αδειοδότησης του «Αντώνης Παπαδόπουλος» και τις οικονομικές δυσκολίες που απείλησαν ακόμη και τη βιωσιμότητα του συλλόγου.
Ιδιαίτερη ήταν και η αναφορά του στον κόσμο της Ανόρθωσης, τον οποίο χαρακτήρισε ως τον βασικό πυλώνα επιβίωσης της ομάδας μέσα στη δύσκολη χρονιά. Ο πρόεδρος της «Κυρίας» εξήρε τη στήριξη των φιλάθλων, τόσο οικονομικά όσο και με τη συνεχή παρουσία τους στo γήπεδo, παρά τις απογοητεύσεις και τη μακριά από τους στόχους πορεία της ομάδας.
Η ανάρτηση:
«Μια ποδοσφαιρική χρονιά έχει φτάσει στο τέλος της για εμάς! Μια χρονιά «roller coaster», γεμάτη εμπόδια, ατυχίες, αδικίες, λύπες και ελάχιστες χαρές! Μια χρονιά όμως η οποία απέδειξε πόσο δυνατή είναι η πίστη και η αφοσίωση αυτού του τεράστιου κόσμου, ο οποίος έμαθε να αγαπά την Ανόρθωση μέσα από τις επιτυχίες και τις χαρές, αλλά απέδειξε πως δεν τον λυγίζουν οι δυσκολίες, όσο μεγάλες και αν είναι!
Γυρνώντας έναν χρόνο πίσω, τον Ιούνιο του 2025, ανακοινώναμε ότι είχαμε διευθετήσει 12 περιπτώσεις στις οποίες η FIFA είχε επιβάλει εμπάργκο μεταγραφών, ενώ προέκυπτε ακόμα μία, στην οποία τελικά δεχτήκαμε και την πιο αυστηρή τιμωρία. Κάπου εκεί ξεκίνησε και η πρώτη μεγάλη μάχη της χρονιάς στο CAS. Αλήθεια όμως, σκέφτηκε ποτέ κανείς να χάναμε τη μάχη αυτή; Σκέφτηκε ποτέ κανείς ποιοι θα αποτελούσαν τη φετινή ποδοσφαιρική Ανόρθωση αν δεν καταφέρναμε την προσωρινή αναστολή του μεταγραφικού εμπάργκο; Και όμως, με υπομονή, πίστη και σωστές ενέργειες κερδίσαμε, χωρίς μεγάλα λόγια και δηλώσεις!
Για να έρθει μετά ένα άλλο εμπόδιο. Αύγουστος 2025, το «Αντώνης Παπαδόπουλος» ΔΕΝ αδειοδοτείται και κινδυνεύουμε να γίνουμε πρόσφυγες στην προσφυγιά. Και πάλι όμως, διεκδικήσαμε, απαιτήσαμε, αλλά παράλληλα τρέξαμε να κάνουμε όλες τις διορθωτικές ενέργειες που μας ζητήθηκαν για ένα ασφαλές γήπεδο (το οποίο είχε αφεθεί στη μοίρα του για μία και πλέον δεκαετία, αλλά δεν είναι της παρούσης). Σκέφτηκε όμως ποτέ κανείς να μη λάμβανε άδεια το γήπεδο; Πού θα αγωνιζόμασταν και ποιος θα είχε την ευθύνη γι’ αυτό; Εμείς που ήμασταν Δ.Σ. τους τελευταίους τότε 10-11 μήνες; Πάλι με υπομονή και σωστές κινήσεις ξεπεράσαμε και αυτό το εμπόδιο και η ομάδα αγωνίστηκε στην προσωρινή της έδρα.
Και αρχίζει λοιπόν μετ’ εμποδίων, αγωνιστικά, η χρονιά αυτή! Ήττες, πίκρα και προβληματισμός από τα πρώτα φιλικά. Αλλά παράλληλα όσοι ήταν κοντά στην ομάδα βλέπαμε κάτι υποσχόμενο.
Πολλοί παίκτες νέοι, κάποιοι αρκετά υποσχόμενοι και κάποιοι άλλοι που δεν κατάφεραν να αντεπεξέλθουν και να σηκώσουν το βάρος αυτής της φανέλας. Τι θα γινόταν όμως αν έρχονταν πιο λίγοι ποδοσφαιριστές; Γνωρίζει κάποιος εκ των προτέρων ότι εάν φέρναμε λιγότερους ποδοσφαιριστές θα υπήρχε 100% επιτυχία στις επιλογές;
Και αν κάποιες επιλογές δεν ήταν οι αναμενόμενες, με μικρό ρόστερ, θα υπήρχε η πολυτέλεια που υπάρχει τώρα ακόμα και για αποδεσμεύσεις;
Πόσες φορές είδαμε ποδοσφαιριστές να μεταλλάσσονται από μια ομάδα σε άλλη ή ακόμα και στην ίδια ομάδα από σεζόν σε σεζόν; Υπάρχει λοιπόν ο άνθρωπος που μπορεί να σου εγγυηθεί 100% την επιτυχία; Αυτό λοιπόν που ψάχναμε φέτος δεν ήταν ένας άνθρωπος που θα μας εγγυηθεί 100% την επιτυχία, αλλά ένας άνθρωπος όπου η αποτυχία του δεν θα έβαζε σε ρίσκο τη βιωσιμότητα της ομάδας.
Και σε αυτό μπορούμε να είμαστε σίγουροι, ότι καταφέραμε να είμαστε όσο το δυνατό πιο τυπικοί στις υποχρεώσεις μας, στις πληρωμές μας, χωρίς να δεσμεύσουμε την ομάδα με βαρίδια, κάτι που γινόταν στο παρελθόν.
• Υπάρχει διαφορά της 7ης φετινής θέσης, με την 6η θέση της σεζόν 2023-2024;
Κάποια εκατομμύρια έλλειμμα!
• Υπάρχει διαφορά της 7ης φετινής θέσης, με την 7η θέση της σεζόν 2022-2023;
Άλλα τόσα εκατομμύρια έλλειμμα!
• Και αν πάμε και πιο πίσω, το 2016-2017, και πάλι 6η θέση, ποια η διαφορά;
Και πάλι κάποια εκατομμύρια πεταμένα.
– Είναι επιτυχία για την Ανόρθωση να τερματίζει 1η στο 2ο γκρουπ;
Σίγουρα ΟΧΙ, γιατί πέραν της 1ης θέσης, κάθε άλλη θέση για την Ανόρθωση είναι αποτυχία, αφού στην ιστορία μένουν οι Πρωταθλητές και όχι η 2η, η 3η ή η 7η θέση!
– Αν κάναμε λάθη; Σίγουρα κάναμε, αφού λάθος δεν κάνει αυτός που δεν κάνει τίποτα και το να μην κάνεις τίποτα ίσως είναι το μεγαλύτερο λάθος. Η φετινή όμως επιτυχία δεν είναι αγωνιστική…ΕΙΝΑΙ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗ Φέτος αυτό που κατάφερε η Ανόρθωση δεν ήταν απλά να επιβιώσει, αλλά να βάλει τις βάσεις για ένα υγιές οικοδόμημα που πάει να χτιστεί ξανά. Για μια αυτοκρατορία που θα αναγεννηθεί και θα μεγαλουργεί όπως άλλοτε, αρμόζει και στην ιστορία αυτού του Σωματείου.
Και αυτή η επιτυχία δεν θα μπορούσε να έρθει,
• Αν δεν υπήρχε ο Σταύρος Ζάκος να μας τρέχει με νούμερα, οικονομικές αναλύσεις και πλάνα ρευστότητας!
• Αν δεν υπήρχε ο Ραφαήλ, να διαπραγματεύεται τις οφειλές, τους διακανονισμούς και να κλείνει συμφωνίες με ανθρώπους που βρίσκονταν χιλιόμετρα μακριά, που είχαν ακούσει ξανά και ξανά λόγια και υποσχέσεις και έπρεπε να μας εμπιστευτούν ξανά!
• Αν δεν ήταν ο κύριος Χειλημίντρης, να μας δίνει συμβουλές από εμπειρίες ζωής, καθοδήγηση και να μας κάνει πλάτες εκεί που όλοι έλεγαν «μα μπορούν τούτοι οι μιτσιοί;»
• Αν δεν ήταν ο Ιωαννίκιος να τρέχει από γραφείο σε γραφείο και από συνάντηση σε συνάντηση για την αναβάθμιση του «Αντώνης Παπαδόπουλος» και του Θεμιστόκλειου! Αλλά παράλληλα να μην μπορεί να κοιμηθεί από το άγχος όταν άκουγε τα οικονομικά νούμερα όποτε πλησιάζαμε σε έναν ακόμη έλεγχο κριτηρίων!
• Αν δεν ήταν ο Σταύρος Παπαγεωργίου, να τρέχει για τις οφειλές στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, σε ποινικά δικαστήρια, αλλά να εξακολουθεί να παραμένει Διευθυντής της Ποδοσφαιρικής Εταιρείας, την ώρα που ΚΑΝΕΝΑΣ δεν τολμούσε να βάλει την υπογραφή του!
• Αν δεν ήταν ο Μύρος, να σηκώσει σε μια νύχτα ολόκληρη πλατφόρμα και να κάνει τεχνολογικά θαύματα να μοιάζουν με παιχνίδι!
• Αν δεν ήταν ο Γιάννης Πιέρας, ο αντιπρόεδρος που έχτιζε τοίχους στα βοηθητικά, άλλαζε πάγκους στο γήπεδο και δούλευε σαν εργάτης για να φτιάχνει το κάθε τι.
• Αν δεν ήταν ο κύριος Μικελλίδης, ένας άνθρωπος ο οποίος, συμμετέχοντας στο Συμβούλιό μας, έδινε από μόνος του ένα ιδιαίτερο κύρος, την ώρα που άλλοι φοβόντουσαν να πουν «είμαστε μαζί τους» για να μη «στιγματιστούν».
• Αν δεν ήταν τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ., οι οποίοι ήρθαν σαν εκπρόσωποι τμημάτων και παρ’ όλα αυτά, έδιναν τη δική τους βοήθεια με κάθε τρόπο και μέσο προς τη ναυαρχίδα του στόλου, το ποδοσφαιρικό τμήμα!
• Αν δεν ήταν οι άνθρωποι που εργάζονται στα γραφεία, πίσω από τα φώτα για να βγαίνει το οποίο αποτέλεσμα προς τα έξω! Με ελάχιστους μισθούς και πληρωμή όποτε έχει το ταμείο μέσα!
• Αν δεν ήταν όλοι όσοι τρέχουν εθελοντικά, καθημερινά, για να λειτουργούν τα ηλεκτρολογικά, τα υδραυλικά και κάθε άλλο τεχνικό θέμα του γηπέδου, του προπονητικού κέντρου και γενικότερα των εγκαταστάσεων μας!
Κυρίως όμως η φετινή επιβίωση δεν μπορεί παρά να οφείλεται σε αυτή την αγνή, άδολη και απίστευτη αγάπη του κόσμου της Ανόρθωσης! Ενός κόσμου που γέμιζε κάθε γήπεδο και τραγουδούσε λες και κάναμε πορεία πρωταθλητισμού! Ενός κόσμου που έδινε καθημερινά από το υστέρημά του για την οικονομική επιβίωση της ιδέας της Αμμοχώστου. Αυτού του μέσου οικονομικά Ανορθωσιάτη που σε κάθε οικονομικό κάλεσμα ήταν παρών, την ώρα που άλλοι περίμεναν στην γωνία την αποτυχία μας για προσωπική τους εξιλέωση… Μπροστά λοιπόν από αυτόν τον κόσμο, σήμερα μπορούμε να στεκόμαστε περήφανοι, να τον κοιτάμε στα μάτια και να του πούμε: Θυσιάσαμε τις ώρες μας, τις δουλειές μας, χρόνο από τις οικογένειές μας, την προσωπική μας ηρεμία και γαλήνη… Ίσως να καταστραφήκαμε εμείς, αλλά μαζί με εσάς, κρατήσαμε την Ανόρθωσή μας ζωντανή!»
