Στις 17 Ιουλίου του 1994 διεξάχθηκε ο μοναδικός ίσως τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου όπου τα φώτα έπεσαν στον χαμένο. Η Βραζιλία κατέκτησε το τρόπαιο νικώντας την Ιταλία στα πέναλτι (3-2), με μοιραίο του τελικού τον Ρομπέρτο Μπάτζιο, ο οποίος έστειλε την μπάλα στα… περιστέρια από τα 11 βήματα.
Ας θυμηθούμε τα κυριότερα γεγονότα που συνέβησαν στον χώρο του αθλητισμού σαν σήμερα (17/7):
2015: «Έφυγε» νωρίς
Ο Ζιλ Μπιανκί υπέκυψε στα σοβαρά τραύματα που απεκόμισε τον Οκτώβριο του προηγούμενου χρόνο στο Γκραν Πρι της Ιαπωνίας και έφυγε στα 25 του χρόνια. Ο ταλαντούχος Γάλλος πιλότος ήταν μέλος της ακαδημίας της Ferrari. Έκανε ντεμπούτο στη Φόρμουλα 1 το 2013 και τερμάτισε 9ος στο Γκραν Πρι του Μονακό το 2014, προσφέροντας στην αδύναμη ομάδα της Marussia τους πρώτους βαθμούς στην ιστορία της. Προοριζόταν να προβιβαστεί στην Scuderia, όμως δεν πρόλαβε. Η FIA απέσυρε οριστικά τον αριθμό 17 προς τιμήν του.
2004: Πεθαίνει ο Λουσιέν Λεντούκ
Πεθαίνει ο Γάλλος μέσος Λουσιέν Λεντούκ (Lucien Leduc), 86 χρόνων. Ως ποδοσφαιριστής κέρδισε το πρωτάθλημα του 1947 και το Κύπελλο του 1949. Ως προπονητής κέρδισε τρία πρωταθλήματα (1961,63,71,78) και δύο Κύπελλα (1960,63). Έπαιξε μεταξύ άλλων στις Ρεντ Σταρ (1946-47), Ρουμπέ (1947-49), Ρασίγκ Παρί (1949-51), στην Ιταλική Βενέτσια (1951), στη Σεντ Ετιέν (1951-56), Ως προπονητής εργάστηκε σε Βενέτσια, Μονακό, Σερβέτ, Αλγερία, Μαρσέιγ, Παρί ΣΖ κ.ά. Είχε γεννηθεί στις 30 Δεκεμβρίου 1918.
2000: Δικαίωση
Η ισπανική Ομοσπονδία έκανε δεκτή την έφεση της Μπαρτσελόνα και ανακάλεσε την ποινή αποκλεισμού ενός έτους από το Κύπελλο Ισπανίας που είχε επιβληθεί στον σύλλογο μετά την άρνησή του να παίξει στον ημιτελικό εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης.
2000: Ντύθηκε στα κόκκινα
Ο Νίκος Μπουντούρης, ο πρώτος Έλληνας καλαθοσφαιριστής που κατέκτησε και τις τρείς ευρωπαϊκές διασυλλογικές διοργανώσεις, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό και έγινε ο τρίτος παίκτης του ΠΑΟ, μετά τους Ράντζα και Οικονόμου, που εντάχθηκε στην ομάδα του Πειραιά.
1995: Θρύλος της Φόρμουλα 1
Πέθανε σε ηλικία 84 ετών από πνευμονία σε κλινική του Μπουένος Άιρες ο Χουάν Μανουέλ Φάντζιο, ένας από τους θρύλους της Φόρμουλα 1. Στη δεκαετία του ’50 κυριάρχησε στα Γκραν Πρι κερδίζοντας 24 από τις 51 κούρσες και αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής πέντε φορές (1951 και 1954-57), ενώ παράλληλα δημιούργησε το ρεκόρ τεσσάρων συνεχόμενων νικών (1954-57). Το 1957, σε ηλικία 46 χρονών και 41 ημερών, έγινε ο γηραιότερος πρωταθλητής.
1994: Απεβίωσε ο Ζαν Μποροτρά
Πεθαίνει στο Μπιαρίζ ο Γάλλος τενίστας Ζαν Μποροτρά (Jean Robert Borotra). Κέρδισε με την Γαλλία έξι φορές το Κύπελλο Ντέϊβις (1927-32), ενώ άλλες τρεις φορές έπαιξε στον τελικό (1925,26,33). Ακόμη κέρδισε δύο φορές το Γουίμπλετον (1924,26), μία το Αυστραλιανό όπεν (1928) και μία το Ρολάν Γκαρός (1931). Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν υπουργός των σπορ στη κυβέρνηση των δοσιλόγων του στρατηγού Πετέν. Μετά τον πόλεμο δικάστηκε ως συνεργάτης των Γερμανών, αλλά αθωώθηκε. Είχε γεννηθεί στην Αμπόν στις 13 Αυγούστου 1898.
1994: Παιχνίδια της μοίρας…
Ο τελικός του Μουντιάλ των ΗΠΑ διεξάχθηκε στο στάδιο «Ρόουζ Μπόουλ» της Πασαντίνα στην Καλιφόρνια σε αντίξοες καιρικές συνθήκες. Για σκοπούς τηλεοπτικής μετάδοσης ο αγώνας της Βραζιλίας με την Ιταλία έγινε πρωί, κυριολεκτικά μέσα στο λιοπύρι. Το θέαμα ήταν κάκιστο και οι δύο φιναλίστ έμειναν ισόπαλες χωρίς τέρματα στο 90λεπτο, σκορ που δεν άλλαξε στην ημίωρη παράταση.
Έτσι, η «ρώσικη ρουλέτα» θα αναδείκνυε την παγκόσμια πρωταθλήτρια. Η διαδικασία των πέναλτι ξεκινησε με τους Μάρσιο Σάντος και Φράνκο Μπαρέζι να αστοχούν. Στη συνέχεια Ρομάριο, Μπράνκο ευστόχησαν για τη «Σελεσάο», όπως και οι Αλμπερτίνι, Εβάνι για τη «Σκουάντρα Ατζούρα», όμως ο Μασάρο δεν βρήκε στόχο. Ο Ντούνγκα έδωσε προβάδισμα στη Βραζιλία και ο Μπάτζιο εκτέλεσε τελευταίος για να κρατήσει «ζωντανή» την Εθνική της χώρας του. Η μπάλα έφυγε πάνω από τα δοκάρια στο απόλυτο κοντράστ συναισθημάτων, καθώς οι Βραζιλιάνοι πανηγύριζαν έξαλλα την επιστροφή στην κορυφή μετά από το 1970, με την τέταρτη κατάκτηση του τροπαίου, ενώ οι Ιταλοί έμοιαζαν χαμένοι, με τραγική φιγούρα τον «Μικρό Βούδα».
Οι εκπληκτικές εμφανίσεις του στα γήπεδα της Αμερικής έσβησαν με μία μονοκονδυλιά, αφού ήταν άνθρωπος ο οποίος οδήγησε την Ιταλία στον τελικό, σκοράροντας σε όλα τα παιχνίδια των νοκ αουτ. Πέτυχε δύο τέρματα σε βάρος της Νιγηρίας (2-1) στη φάση των «16», το νικητήριο σε βάρος της Ισπανίας (2-1) στα προημιτελικά και άλλα δύο στον ημιτελικό με τη Βουλγαρία (2-1).
Εντούτοις, εκείνο το χαμένο πέναλτι τον στοιχειώνει από τότε: «Δεν εκτέλεσα ποτέ ένα πέναλτι πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Ήξερα πως ο Ταφαρέλ πέφτει πάντα σε μια γωνία και αποφάσισα να εκτελέσω το πέναλτι στο κέντρο και λίγο ψηλά για να μην μπορεί να αποκρούσει. Δυστυχώς, η μπάλα πήγε τρία μέτρα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι. Ποτέ δεν απέφυγα τις ευθύνες μου. Μόνο αυτοί που έχουν το θάρρος να εκτελέσουν ένα πέναλτι μπορούν και να το χάσουν. Απέτυχα εκείνη την στιγμή και με επηρέασε για χρόνια. Ήταν η χειρότερη στιγμή της καριέρας μου. Ακόμα την ονειρεύομαι. Αν μπορούσα να σβήσω μια στιγμή της καριέρας μου θα ήταν αυτή», δήλωσε στην βραζιλιάνικη τηλεόραση ο Μπάτζιο μετά από χρόνια και πρόσθεσε: «Είναι μια πληγή που δεν θα κλείσει ποτέ. Πάντα ονειρευόμουν να παίξω στον τελικό ενός Μουντιάλ με αντίπαλο την Βραζιλία. Αλλά όταν είχα αυτή την ευκαιρία αστόχησα στο πέναλτι.
Το επανέλαβα αυτό το σουτ χιλιάδες φορές, μέχρι και στα όνειρα μου όπως και σε μια διαφήμιση. Ακόμα δεν έχω ιδέα πως συνέβη και έστειλα την μπάλα τόσο ψηλά. Οι Βραζιλιάνοι ευχαρίστησαν τότε τον Άιρτον Σένα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή δυο μήνες νωρίτερα. Είναι πεπεισμένοι ότι το λάθος μου οφείλεται σε μια ανώτερη δύναμη και μόνο ο Βραζιλιάνος οδηγός από τον παράδεισο θα μπορούσε να οδηγήσει την μπάλα τόσο ψηλά».
1979: Πρώτος μέτοχος
Η οικογένεια Βαρδινογιάννη αγόρασε το 54% των μετοχών της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και έγινε ο πρώτος μεγαλομέτοχος των «πρασίνων», μετά την αλλαγή της νομοθεσίας η οποία προνοούσε τη μετατροπή των ποδοσφαιρικών συλλόγων σε ανώνυμες εταιρείας. Η οικογένεια διατήρησε το πλειοψηφικό πακέτο μέχρι το 2012.
1979: Νέο ρεκόρ
Ο Σεμπάστιαν Κόε κατέρριψε κατά 0.4 δευτερόλεπτα το παγκόσμιο ρεκόρ του Τζον Γουόλκερ στο μίλι με 3.48.95, που κράτησε τέσσερα χρόνια.
1964: Πρώτος σε συμμετοχές
Ο 18χρονος Ντράγκαν Ντζάιτς έκανε ντεμπούτο με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας εναντίον της Ρουμανίας. Αγωνίστηκε ως διεθνής 85 φορές κατέχοντας το ρεκόρ στην ιστορία της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας και πέτυχε 23 γκολ.
1960: Γιορτάζει ο Βάουτερς
Γεννήθηκε στην Ουτρέχτη ο Ολλανδός μέσος Γιαν Βάουτερς. Έπαιξε σε Ουτρέχτη (1980-86), Αγιαξ (1986-92), Μπάγερν Μονάχου (1992-94) και Αϊντχόφεν (1994-96). Με την Εθνική Ολλανδίας κατέγραψε 70 συμμετοχές (4 γκολ) από το 1982 έως το 1994. Στη συνέχεια εργάστηκε αρχικά ως προπονητής. και ακολούθως ως βοηθός στη Ρέιντζερς, στην Αϊντχόφεν, στην Ουτρέχτη, στην Κασίμπασα, στη Φορτούνα Σιτάρντ, ενώ τώρα είναι βοηθός προπονητής στην ομάδα Νέων του Άγιαξ.
1954: Απίστευτη μοιρασιά
Το Γκραν Πρι Μεγάλης Βρετανίας για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 έμεινε για πάντα στην ιστορία λόγω του ότι ο ένας βαθμός για τον ταχύτερο γύρο μοιράστηκε σε επτά οδηγούς! Η χρονομέτρηση τότε δεν ήταν απόλυτα ακριβής και δεν περιλάμβανε υποδιαιρέσεις του δευτερολέπτου. Έτσι, οι Αλμπέρτο Ασκάρι, Μάικ Χόθορν, Ζοσέ Φρόιλαν Γκονζάλες, Ονόφρ Μαριμόν, Ζαν Μπεχρά, Στίρλινγκ Μος και Χουάν Μανουέλ Φάντζιο πήραν από 1/7 του βαθμούς καθώς έκαναν τον ταχύτερο γύρο σε 1.50’’. Ο Γκονζάλες κατάκτησε τη δεύτερη και τελευταία νίκη του στη Φόρμουλα 1, ενώ τις θέσεις στο βάθρο συμπλήρωσαν οι Χόθορν και Μαριμόν.
1944: Γενέθλια μέρα για Κάρλος Αλμπέρτο
Γεννιέται στο Ρίο ο Βραζιλιάνος δεξιός μπακ Κάρλος Αλμπέρτο (Carlos Alberto Torres). Ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1970. Έπαιξε 53 φορές στην εθνική (περίοδος 1963-73) και σημείωσε οκτώ γκολ. Έπαιξε στις Φλουμινένσε 1963-65, Σάντος 1965-71, Μποταφόγκο 1971, Σάντος 1972-76, Φλουμινένσε 1976, Φλαμένγκο 1977 , Κόσμος Ν.Υόρκης (ΗΠΑ) 1977-81, Νιούπορτ Μπιτς (ΗΠΑ) 1981, Κόσμος Ν.Υ (ΗΠΑ) 1982.
1939: Σοβιετικό αστέρι
Γεννιέται στη Μόσχα ο σοβιετικός, ρωσικής καταγωγής μέσος Βαλερί Βορονίν (Valery Ivanovich Voronin). Ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στη δεκαετία του ’60. Πήρε μέρος σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα (1962,66) κι έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών το 1964. Με την εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ αγωνίστηκε σε 67 αγώνες (περίοδος 1960-68) και σημείωσε πέντε γκολ. Ομάδα του ήταν η Τορπέντο Μόσχας την οποία υπηρέτησε για 11 χρόνια (1958-69) ενισχύοντας την σε 219 αγώνες πρωταθλήματος. Μαζί της κέρδισε δύο πρωταθλήματα (1960,65), δύο Κύπελλα (1960,68), ενώ άλλες δύο φορές αναδείχτηκε καλύτερος Σοβιετικός ποδοσφαιριστής (1964,65). Βρέθηκε δολοφονημένος στο διαμέρισμά του στη Μόσχα στις 22 Μαΐου 1984. Το καλοκαίρι του 1969 είχε σοβαρό τροχαίο το οποίο του άφησε πολλά ψυχολογικά τραύματα και εξάρτηση από το αλκοόλ.
1920: Ο 7ος πρόεδρος της ΔΟΕ
Γεννιέται στη Βαρκελώνη ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ (Juan Antonio Samaranch Torelló). Διπλωμάτης καριέρας και αργότερα 7ος πρόεδρος της ΔΟΕ (16 Ιουλίου 1980 έως 16 Ιουλίου 2001). Επί των ημερών του η Ελλάδα ανέλαβε την εντολή για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Πέθανε στη Βαρκελώνη στις 21 Απριλίου 2010.
1912: Γενέθλια της IAAF
Ιδρύθηκε η IAAF από εκπροσώπους 17 κρατών στην Στοκχόλμη και καταρτίστηκαν οι κανονισμοί του στίβου, οι προϋποθέσεις συμμετοχής στους αγώνες και ο τρόπος αναγνώρισης των παγκοσμίων ρεκόρ.
1912: Συλλέκτης Ολυμπιακών μεταλλίων
Γεννιέται στο Ντέμπρετσεν ο Ούγγρος ξιφομάχος Παλ Κόβατς (Pál Ádám Kovács). Σε πέντε διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων κέρδισε έξι χρυσά και ένα χάλκινο. Ξεκίνησε το 1936 στο Βερολίνο και ολοκλήρωσε την Ολυμπιακή του καριέρα το 1960 στη Ρώμη σε ηλικία 48 χρόνων με χρυσό στο ομάδικό! Οι γιοί του Τάμας (δύο χάλκινα) και Ατίλα πήραν κι αυτοί μέρος σε Ολυμπιακούς. Αναδείχτηκε οκτώ φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής στη σπάθη την περίοδο 1937-57. Πέθανε στη Βουδαπέστη στις 8 Ιουλίου 1995.
1905: Από τους καλύτερους
Γεννιέται στο Μπαρακάλντο ο Ισπανός δεξιός αμυντικός Χασίντο Λόπεζ Κινκόθες (Jacinto Francisco Fernández de Quincoces y López de Arbina). Από τους καλύτερους της προπολεμικής εποχής. Γρήγορος, δυνατός, αν και κάπως σκληρός στις επεμβάσεις του. Αγωνίστηκε στις Μπαρακάλντο, Αλαβές και Ρεάλ Μαδρίτης (1931-41) με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Ισπανίας. Στην εθνική ομάδα έπαιξε 25 φορές (περίοδος 1928-36). Πήρε μέρος στο παγκόσμιο κύπελλο του 1934. Στη συνέχεια έγινε προπονητής. Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου αγωνίστηκε στο πλευρό των δημοκρατικών κατά του Φράνκο. Το 1937 συνελλήφθη και φυλακίστηκε στη Μάλαγα. Πέθανε στη Βαλένθια στις 10 Μαΐου 1997.
