Category: Match

Σαν σήμερα: Ο Χάινκες έλαμψε σε διπλό ταμπλό

Στις 9 Μαΐου του 1945 γεννήθηκε ο Γιουπ Χάινκες, ο οποίος έκανε λαμπρή καριέρα τόσο ως ποδοσφαιριστής όσο και ως προπονητής. Τα εκπληκτικά του επιτεύγματα του έδωσαν θέση στους κορυφαίους όλων των εποχών, με σημείο αναφοράς τους πάμπολλους τίλους που πανηγύρισε, Γενέθλια γιορτάζουν σήμερα και άλλες μορφές του αθλητισμού, ενώ είναι και ημερομηνία που διεξάχθηκαν τελικοί των ευρωπαϊκών διοργανώσεων.

Τα σημαντικότερα γεγονότα που συνέβησαν σαν σήμερα (9/5) στον χώρο του αθλητισμού είναι:

2007: Νέο «Γουέμπλεϊ»

Ολοκληρώθηκε η κατασκευή του νέου γηπέδου του «Γουέμπλεϊ». Ο 72χρονος Άγγλος αρχιτέκτονας Νόρμαν Φόστερ, ο οποίος χρίστηκε ιππότης το 1990, με την ομάδα του σχεδίασαν το γήπεδο χωρητικότητας 90.000 θέσεων, το οποίο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρώπη μετά το «Καμπ Νόου» και το μεγαλύτερο στον κόσμο με όλες τις θέσεις σκεπαστές.

2004: Ιστορική νίκη του Σούμαχερ

Ο Μίκαελ Σούμαχερ γιόρτασε τις 200 εκκινήσεις του στη Φόρμουλα 1 με την 75η του νίκη στο Γκραν Πρι της Ισπανίας. Ο Γιάρνο Τρούλι (Renault) εκκίνησε από την 4η θέση και οδήγησε αρχικά την κούρσα, όμως ο Γερμανός πιλότος πέρασε επικεφαλής μετά τα πρώτα πιτς στοπ και πανηγύρισε τη νίκη. Ο ομόσταβλός του, Ρούμπενς Μπαριτσέλο αξιοποίησε την στρατηγική της Ferrari και έκανε το 1-2 για την ιταλικό ομάδα, ενώ ο Τρούλι συμπλήρωσε τις θέσεις στο βάθρο.

2001: Τραγωδία στην Γκάνα

Έγινε η μεγαλύτερη τραγωδία στην ιστορία του αφρικανικού ποδοσφαίρου. Ο αγώνας Hearts of Oak – Kumasi Ashanti Kotoko στην Άκρα της Γκάνα σημαδεύτηκε από πρωτοφανή επεισόδια, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 130 φίλαθλοι, όταν η αστυνομία, σε μια προσπάθεια να ελέγξει την κατάσταση με ρίψη δακρυγόνων, έκλεισε τις θύρες του γηπέδου εγκλωβίζοντας 70.000 θεατές.

1990: Ο Βιάλι έκανε τη διαφορά

Η Σαμπντόρια κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης νικώντας στον τελικό την Άντερλεχτ στην παράταση με 2-0 με δύο γκολ του Τζιανλούκα Βιάλι (105’, 107’), ο οποίος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 7 γκολ.

1987: Τελευταία νίκη…

Η BMW σημείωσε την δεύτερη και τελευταία νίκη της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι(WRC). Ο Μπερνάρ Μπεγκουίν οδήγησε μια M3 E30 της Rothmans Motul (μετέπειτα ομάδα Prodrive) με συνοδηγό τον Ζαν-Ζακ Λενέ και θριάμβευσε στον Γύρο της Κορσικής, στην πρώτη και μοναδική νίκη του στη διοργάνωση. Οι άλλες δύο θέσεις του βάθρου καταλήφθηκαν από τις Lancia Delta HF των Ιβ Λουμπέ/Μπερνάρ Βιό και Μίκι Μπιαζόν/Τιζιάνο Σιβιέρο.

1984: Ανοιχτοί λογαριασμοί

Στον πρώτο τελικό του Κυπέλλου UEFA στις Βρυξέλλες η Άντερελεχτ παραχώρησε ισοπαλία (1-1) στην Τότεναμ. Η αγγλική ομάδα προηγήθηκε με τον Μίλνερ (57’), όμως η γηπεδούχος ισοφάρισε με τον Όλσεν (85’). Στη ρεβάνς (23 Μαίου) οι δύο ομάδες ήρθαν και πάλι ισόπαλες με το ίδιο σκορ (84’ Ρόμπερτς/60’ Τσερνιατίνσκι) και ο τίτλος κρίθηκε στα πέναλτι. Οι Λονδρέζοι νίκησαν με 4-3 και κατέκτησαν το τρόπαιο.

1979: Συμβιβασμός στο Βελιγράδι

Στον πρώτο τελικό του Κυπέλλου UEFA στο Βελιγράδι ο Ερυθρός Αστέρας εξήλθε ισόπαλος 1-1 με τη Γκλάντμπαχ. Ο Σέστιτς άνοιξε το σκορ για την ομάδα της Σερβίας (22΄), όμως οι Γερμανοί ισοφάρισαν με αυτογκόλ του Γιούρισιτς (60’). Στη ρεβάνς (23 Μαίου) οι Γερμανοί νίκησαν 1-0 (18’ πεν. Σίμονσεν) και κατέκτησαν το τρόπαιο.

1978: Το σήκωσε η Αϊντχόφεν

Στον επαναληπτικό του Κυπέλλου UEFA, στο «Φίλιπς Στάντιον» η Αϊντχόφεν νίκησε την Μπαστιά με 3-0  και κατέκτησε το τρόπαιο, καθώς το πρώτο ματς (26 Απριλίου) τελείωσε ισόπαλο 0-0. Σκόρερ της ολλανδικής ομάδας ήταν οι Βίλι Φαν Ντε Κέρκοφ (24’), Ντέτζκερς (67’) και Φαν Ντερ Κούιφεν (69’).

1968: «Μαύρη γαζέλα»

Γεννήθηκε στη Γουαδελούπη η «μαύρη γαζέλα» της Γαλλίας, Μαρί Ζοζέ Περέ, η οποία συγκαταλέγεται στις κορυφαίες σπρίντερ όλων των εποχών. Το άστρο της έλαμψε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης (1992) με το χρυσό μετάλλιο στα 400μ. (48.83), επίτευγμα που επανέλαβε στην Ατλάντα το 1996 (48.25)), προσθέτοντας στο παλμαρέ της και το χρυσό στα 200μ. (22.12).

Αναδείχθηκε, επίσης, παγκόσμια πρωταθλήτρια στα 400μ. το 1991 στο Τόκιο (49.13) και το 1995 στο Γκέτεμποργκ (49.28). Τέλος, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης στα 400μ. (50.33) και στα 4Χ400 (3.22.34) στο Ελσίνκι το 1994, ενώ το 1990 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο του αγωνίσματος στη διοργάνωση του Σπλιτ (50.84).

1965: Τέλος στο σερί

Τερματίστηκε μετά από 1.088 λεπτά το σερί του τερματοφύλακα του ΠΑΟ, Τάκη Οικονομόπουλου, ο οποίος κράτησε την εστία του ανέπαφη από τις 17/1/1965. Αξίζει να σημειωθεί ότι το γκολ μπήκε στις καθυστερήσεις και ενώ ο τερματοφύλακας του ΠΑΟ εγκατέλειψε την εστία του θεωρώντας ότι ο αγώνας έληξε. Πρόκειται για ένα ρεκόρ που παραμένει και το πλησίασαν άλλοι δύο τερματοφύλακες των «πρασίνων». Ο Βασίλης Κωνσταντίνου (988 λεπτά) και ο Γιόζεφ Βάντσικ (906).

1960: Ντεμπούτο του Γκμοχ

Ο Πολωνός Γιάτσεκ Γκμοχ έκανε ντεμπούτο με την Λέγκια Βαρσοβίας. Οι φίλαθλοι του κόλλησαν το παρατσούκλι «σαγόνιας» (Szczeka). Τερμάτισε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής 8 χρόνια αργότερα, στις 17/07/1968, μετά από ένα τραυματισμό στο πόδι και ακολούθησε μια μεγάλη καριέρα ως προπονητής.

1952: Μορφή της Ντούγκλα Πράγας

Γεννήθηκε ο Τσέχος δεξιός εξτρέμ Ζντένεκ Νέχοντα, ο οποίος είχε ως χαρακτηριστικό τα ευθύβολα σουτ και εξελίχθηκε σε δεινό σκόρερ, καθώς πέτυχε 233 γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος στην πατρίδα του. Άρχισε την καριέρα του από την Γκοτβάλντοφ (νυν Ζίλινα) το 1969 και δύο χρόνια αργότερα εντάχθηκε στην Ντούγκλα Πράγας. Έμεινε στην ομάδα μέχρι το 1983 και πανηγύρισε πολούς τίτλους. Ακολούθως έπαιξε για ένα χρόνο στη γερμανική Ντάρμσταντ, άλλον ένα στην Σταντάρ Λιέγης (Βέλγιο) και το 1985 μετακόμισε στην γαλλική Γκρενόμπλ. Τελευταίος του σταθμός ήταν η Άντερλεχτ (1986-1989).

Με την Γκοτβάλντοφ κατέκτησε το κύπελλο Τσεχοσλοβακίας (1970), ενώ με την Ντούγκλα πρόσθεσε στη συλλογή του τρία πρωταθλήματα (1977, 1979, 1982) και δύο κύπελλα (1981, 1983).

Με την Εθνική Τσεχοσλοβακίας κατέγραψε 91 συμμετοχές και πέτυχε 31 τέρματα. Κορυφαία του στιγμή ως διεθνής ήταν η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1976, με συμμετοχή στην καλύτερη ενδεκάδα του τουρνουά, ενώ στη διοργάνωση του 1980 η Τσεχοσλοβακία τερμάτισε στην 3η θέση.

1945: Γιορτάζει ο μεγάλος Χάινκες

Γεννήθηκε ο Γερμανός ποδοσφαιριστής και προπονητής Γιουπ Χάινκες. Ως ποδοσφαιριστής έκανε μεγάλη καριέρα με την Μπορούσια Γκλάντμπαχ και συγκαταλέγεται στους κορυφαίους σκόρερ όλων των εποχών για την ομάδα, ενώ είχε ενδιάμεσα τριετή θητεία στο Ανόβερο. Ήταν μέλος της «χρυσής» ομάδας της Μπορούσια που κυριάρχησε τη δεκαετία του ’70. Πανηγύρισε τέσσερα πρωταθλήματα (1971, 1975, 1976, 1977), ένα κύπελλο (1973) και το Κύπελλο UEFA (1975), ενώ έπαιξε και στον χαμένο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1977. Ο Χάινκες είναι ο τέταρτος σκόρερ στην ιστορία της «μπουντεσλίγκα» με 220 γκολ.

Ως διεθνής έπαιξε σε 39 αγώνες με τη Δυτική Γερμανία και πέτυχε 13 γκολ, ενώ κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1972 και το Μουντιάλ το 1974.

Εντυπωσιακές είναι οι επιτυχίες του και ως προπονητής, που τον κατατάσσουν στους κορυφαίους όλων των εποχών παγκοσμίως. Άρχισε τη συλλογή τίτλων ως βοηθός με την αγαπημένη του Γκλάντμπαχ το 1978-79, με την κατάκτηση του Κυπέλλου UEFA και απογειώθηκε στην Μπάγερν Μονάχου. Οδήγησε τους Βαυαρούς σε τέσσερα πρωταθλήματα (1989, 1990, 2013, 2018), ένα κύπελλο (2013), τρία Σούπερ Καπ Γερμανίας (1987, 1990, 2012) και ένα Τσάμπιονς Λιγκ (2013).

Κατέκτησε την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση και με τη Ρεάλ Μαδρίτης (1998), ενώ προηγήθηκε το ισπανικό Σούπερ Καπ (1997). Τέλος, πανηγύρισε δύο Κύπελλα Ιντερτότο με τη Σάλκε (2003, 2004), ενώ είχε θητεία σε Αθλέτικ Μπιλμπάο, Άιντραχτ Φρανκφούρτης, Τενερίφη, Μπενφίκα και Μπάγερ Λεβερκούζεν.

Σε ατομικό επίπεδο αναδείχθηκε δύο φορές (1974, 1975) πρώτος σκόρερ στο γερμανικό πρωτάθλημα. Το 2013 αναδείχθηκε κορυφαίος προπονητής στον κόσμο.

1939: Σούπερ άλτης

Γεννήθηκε ο Αμερικανός άλτης του μήκους Ραλφ Μπόστον, ο οποίος κατέκτησε μετάλλια σε τρεις διαδοχικές Ολυμπιάδες. Το 1960 στη Ρώμη αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπιονίκης (8.12μ.), το 1964 στο Τόκιο ήταν δεύτερος (8.02μ.), ενώ το 1968 στο Μεξικό περιορίστηκε στο χάλκινο μετάλλιο (8.16μ.). Το 1960 κατέρριψε το «στοιχειωμένο» παγκόσμιο ρεκόρ του Τζέσε Όουενς (8.13μ. από το 1935) με άλμα 8.21 μέτρα. Πέθανε στις 30 Απριλίου του του 2023.

1936: Τελευταίος ερασιτέχνης

Ο Μπέρναρντ Τζόι, παίκτης της ομάδας του αμερικάνικου ποδοσφαίρου Κορίνθιανς Κάσιουαλς, ήταν ο τελευταίος ερασιτέχνης που έπαιξε με την Εθνική ομάδα της Αγγλίας στον αγώνα εναντίον του Βελγίου.

1928: Κυρίαρχη στον πάγο

Γεννήθηκε στην Οτάβα η Καναδέζα παγοδρόμος Μπάρμπαρα Αν Σκοτ. Αναδείχθηκε χρυσή Ολυμπιονίκης στο καλλιτεχνικό πατινάζ το 1948 στο Σεντ Μόριτς, ενώ τον ίδιο χρόνο στο Νταβός και το 1947 στην Στοκχόλμη ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια.

Κατέκτησε, επίσης, το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα τις ίδιες χρονιές σε Πράγα και Νταβός αντίστοιχα. Οι πρώτες της επιτυχίες σημειώθηκαν στο Πρωτάθλημα Βορείου Αμερικής, με χρυσά μετάλλια στη Νέα Υόρκη (1945) και στην Οτάβα (1947). Στη συνέχεια έγινε επαγγελματίας και έλαβε μέρος σε πολλά σόου. Το 1955 παντρεύτηκε τον παλαίμαχο καλαθοσφαιριστή Τομ Κινγκ και ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων για το πατινάζ ενώ εμφανίστηκε και σε τηλεοπτικές σειρές. Απεβίωσε στις 30 Σεπτεμβρίου του 2012.

1928: Καλός τενίστας

Γεννήθηκε ο Αμερικανός τενίστας Πάντσο Γκονζάλες. Κέρδισε έξι φορές το πρωτάθλημα των ΗΠΑ και όλα τα μεγάλα τουρνουά σε μονό και -κυρίως- διπλό εκτός από το Αυστραλιανό Όπεν. Ήταν από τους πρώτους που μεταπήδησε στον επαγγελματισμό και έμεινε στο νούμερο 1 της παγκόσμιας κατάταξης από το 1952 μέχρι το 1961! Πέθανε στις 3 Ιουλίου του 1995.

1927: Πρώτος πρωταθλητής

Ο Τζόε Ντέιβις νίκησε τον Τομ Ντένις με 20-11 στο Μπέρμιγχαμ κατακτώντας το 1ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Επαγγελματικού Σνούκερ.

1915: Ένας ήρωας ποδηλάτης

Ο Λουξεμβούργιος ποδηλατης Φρανσουά Φαμπέρ σκοτώθηκε σε ηλικία 28 χρόνων (σ.σ. γεννήθηκε στις 26/1/1887) σε μάχη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το 1909 κέρδισε τον Γύρο της Γαλλίας, ενώ κατέγραψε επιτυχίες και σε άλλες κλασικές διαδρομέςόπως ο Γύρος της Λομβαρδίας (1908), ο Γύρος του Παρισιού (1909, 1910) και στους αγώνες Μπορντό – Παρίσι (1911), Παρίσι – Βρυξέλλες (1909) και Παρίσι – Ρουμπέ (1913). 

1897: Ο άνθρωπος των ρεκόρ 

Γεννήθηκε ο Νορβηγός επικοντιστής Τσαρλς Χοφ, ο οποίος κατά την περίοδο 1922-25 κατέρριψε πέντε φορές το παγκόσμιο ρεκόρ. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι. Έτρεξε στα 800μ. (8ος με 1.56.7) και στα 400μ. (αποκλείστηκε από τον τελικό με 48.8), όμως στο επί κοντώ δεν μπόρεσε να λάβει μέρος επειδή πονούσε το πόδι του. Το 1926 στη διάρκεια μιας περιοδείας στις ΗΠΑ έγινε επαγγελματίας. Μετά το τέλος της καριέρας του δούλεψε ως δημοσιογράφος και συγγραφέας. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της χώρας του από τους Γερμανούς στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συνεργάστηκε με τους Ναζί. Καταδικάστηκε σε εννιά χρόνια φυλάκιση και όταν αποφυλακίστηκε έγραφε αστυνομικά μυθιστορήματα με ψευδώνυμο. Πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου του 1985.

Οι δηλώσεις των δύο προπονητών:

Καμορανέζι

”Είμαι πολύ χαρούμενος μετά τη νίκη, ειδικά επειδή ήταν το τελευταίο ματς μπροστά στους οπαδούς μας. Μας στήριξαν καθ’ όλη τη σεζόν και το εκτιμούμε. Η ομάδα του Ύψωνα είναι μια καλή ομάδα, νομίζω ήταν από τις τρεις καλύτερες ομάδες τα τελευταία δέκα παιχνίδια. Γι’ αυτό αξίζουν συγχαρητήρια στους παίχτες. Ευχαριστώ τους ποδοσφαιριστές και του οπαδούς μας. Βλέπουμε το επόμενο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό για να κλείσουμε θετικά τη χρονια με μια ακόμα νίκη”.  

Ρωσταντής

 ”Μια δύσκολη ήττα για μας. Ήταν δύσκολη γιατί ενώ επιστρέψαμε δεν τα καταφέραμε και δεχτήκαμε την ήττα. Η ευθύνη είναι πάντα του προπονητή. Αυτά που είπαμε τα εφαρμόσαμε. Είπαμε τα τελευταία παιχνίδια θα κάνουμε αλλαγές και θα πάρουν ευκαιρία όλα τα παιδιά. Θέλαμε την πρωτιά. Το πλάνο παρέμεινε το ίδιο όποιος κι αν παίζει, είχαμε   διάθεση .Όλοι είναι θεωρητικά είναι ισάξιοι. Έχουμε ποιότητα, δεν μας βγήκε. Δυστυχώς ισοφαριστήκαμε την ώρα που κάναμε τις αλλαγές και πήραμε δυστυχώς την κάτω βόλτα. Δεν θα πει κανείς ότι αππώθηκαν τα παιδιά μετά το αήττητο. Τους αξίζουν συγχαρητήρια για την πορεία που είχαν και την προσπάθειά τους μέχρι τώρα. Μπράβο στην Ανόρθωση, είχε ψυχή. Έδειξε ότι μπορεί να παίξει καλό ποδόσφαιρο. Να κλείσουμε νικηφόρα τη σεζόν για να τελειώσει όμορφα”.  

Τα στιγμιότυπα του αγώνα:

https://www.youtube.com/watch?v=OLGzVWJwLlg

Η Ανόρθωση επικράτησε της Κρασάβα ΕΝΥ με σκορ 5-2 στο ”Αντώνης Παπαδόπουλος” στο πλαίσιο της μεταξύ τους αναμέτρησης για την 6η αγωνιστική των πλέι-άουτ.

Το πρώτο ημίχρονο ξεκίνησε με καλύτερες προϋποθέσεις για τους γηπεδούχους, αλλά έκλεισε με την ομάδα του Ύψωνα να ισορροπεί την κατάσταση. Η Ανόρθωση κέρδισε πέναλτι μόλις στο 3ο λεπτό, όταν ο Ιωάννου ανατράπηκε στην περιοχή, με τη φάση να ελέγχεται από το VAR και την αρχική απόφαση να επιβεβαιώνεται. Δύο λεπτά αργότερα ο Σένσι ανέλαβε την εκτέλεση και άνοιξε το σκορ, στέλνοντας την μπάλα στην αριστερή γωνία και τον Ζάντρο στην αντίθετη πλευρά. Η ομάδα του Μάουρο Καμορανέζι προσπάθησε να χτίσει πάνω στο γρήγορο προβάδισμά της, διατηρώντας πιο επιθετική παρουσία και ψάχνοντας δεύτερο γκολ, με τον Σένσι να απειλεί ξανά στο 13’ και τον Ντα Κρουζ να φτάνει κοντά σε τελική προσπάθεια στο 22’.

Η Krasava ΕΝΥ, αφού ξεπέρασε την πίεση των πρώτων λεπτών, άρχισε να βρίσκει περισσότερα μέτρα στο γήπεδο και να βγάζει αντίδραση. Η πρώτη καλή στιγμή ήρθε στο 15’ με το σουτ του Μπαχάσα, το οποίο απέκρουσε ο Κάρλστρομ, ενώ στο 28’ οι φιλοξενούμενοι έφεραν το παιχνίδι στα ίσα, όταν το σουτ του ίδιου ποδοσφαιριστή κόντραρε στον Τόσιτς, άλλαξε πορεία και κατέληξε στα δίκτυα για το 1-1. Από εκείνο το σημείο και έπειτα ο ρυθμός έπεσε, όμως η ομάδα του Κωνσταντίνου Ρωσταντή έγινε πιο απειλητική, χάνοντας σημαντική ευκαιρία στο 40’ με την κεφαλιά του Τεξέιρα, την οποία σταμάτησε ξανά ο Κάρλστρομ. Έτσι, το πρώτο ημίχρονο ολοκληρώθηκε με ισορροπία στο σκορ και ανοιχτούς λογαριασμούς για τη συνέχεια.

Στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου η Krasava ΕΝΥ μπήκε πιο αποφασιστικά και κατάφερε όχι μόνο να ανατρέψει προσωρινά τα δεδομένα, αλλά και να βάλει δύσκολα στην Ανόρθωση. Στο 47’ η ομάδα του Κωνσταντίνου Ρωσταντή έφτασε στο 2-1 με τον Μπαχάσα, έπειτα από όμορφη συνεργασία, όταν ο Τεξέιρα δημιούργησε τις προϋποθέσεις, ο Μπα έστρωσε και ο σκόρερ εκτέλεσε ανενόχλητος μέσα από την περιοχή. Η εξέλιξη αυτή ”άνοιξε” ακόμη περισσότερο το παιχνίδι, με την Ανόρθωση να προσπαθεί να αντιδράσει άμεσα, την ώρα που οι φιλοξενούμενοι συνέχισαν να ψάχνουν και τρίτο γκολ, φτάνοντας μάλιστα κοντά σε νέα μεγάλη στιγμή στο 61’ με το επικίνδυνο γύρισμα του Άντο. Στο ίδιο διάστημα υπήρξε και μικρή διακοπή λόγω προβλήματος του Ζάντρο, χωρίς τελικά να προκύψει αλλαγή, ενώ η Ανόρθωση επιχείρησε να φρεσκάρει την εικόνα της με παρεμβάσεις από τον πάγκο.

Η αντίδραση της Ανόρθωσης ήρθε στο τελευταίο εικοσάλεπτο και ήταν εντυπωσιακή, αφού μέσα σε λίγα λεπτά γύρισε πλήρως το παιχνίδι. Στο 70’ ο Ιωάννου εκμεταλλεύτηκε την ασταθή επέμβαση του Ζάντρο μετά από προσπάθεια που ξεκίνησε από τον Σένσι και έφερε το ματς στα ίσα, ενώ μόλις τρία λεπτά αργότερα η ομάδα του Μάουρο Καμορανέζι πήρε ξανά το προβάδισμα, όταν το σουτ του Κις κόντραρε στον Χριστοδούλου και κατέληξε στα δίκτυα για το 3-2. Η Ανόρθωση δεν σταμάτησε εκεί, έχασε μεγάλη ευκαιρία στο 80’ με τον Ντιόν για να «κλειδώσει» νωρίτερα τη νίκη, όμως στο 82’ ο Φουρτάδο με κεφαλιά, έπειτα από εξαιρετική ενέργεια και ασίστ του Ντα Κρουζ, ανέβασε τον δείκτη του σκορ στο 4-2, με το VAR να επικυρώνει το γκολ παρά τις διαμαρτυρίες των φιλοξενούμενων. Στο 87’ ο Ε. Χαραλάμπους έδωσε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις στην επικράτηση της Ανόρθωσης, διαμορφώνοντας το 5-2 με δυνατό τελείωμα εκτός περιοχής.

Ταυτότητα αγώνα:

Ανόρθωση (Μάουρο Καμορανέζι): Κάρλστρεμ, Σάτιν, Καραμανώλης, Φουρτάδο, Τόσιτς, Κίκο, Σένσι, Ιωάννου, Μίντεντορπ, Κις, Ντα Κρουζ.

ΕΝΥ (Κωνσταντίνος Ρωσταντής): Ζάντρο, Τσεμπάκ, Ντε Λούκας, Χριστοδούλου, Άντο, Μελνιτσένκο, Πάνκοβ, Μπαχάσα, Τεισέιρα, Ανκέγιε, Μπα.

Σκόρερ: – / –

Κίτρινες: – / –

Αποβολές: – / –

Στάδιο: «Αντώνης Παπαδόπουλος»

Διαιτητής: Λουκά Μιχάλης

Α’ Βοηθός Διαιτητής: Ευαγόρου Ευαγόρας

Β’ Βοηθός Διαιτητής: Ευαγγελίδης Σάββας

4ος Διαιτητής: Αντωνίου Μενέλαος

VAR: Τεχράνυ Ανδρέας

AVAR: Δημητριάδης Μάριος

Παρατηρητής: Καραγιώργη Νίκη

Οι επιλογές των δύο προπονητών:

Ανόρθωση: Κάρλστρομ, Κίκο, Σένσι, Κις, Σάτιν, Μίντεντροπ, Τόσιτς, Φουρτάδο, Καραμανώλης, Ιωάννου, Ντα Κρουζ.
Στον πάγκο: Σέμποκ, Παναγή, Θάντι, Βούκιτς, Αμποάγκι, Σεργίου, Κατελάρης, Ντιόν, Μπέργκστρομ, Χαραλάμπους, Ηλία, Μπεζούς.

Freedom24 Krasa ENY: Ζάντρο, Ντε Λούκας, Χριστοδούλου, Πανκόφ, Ντο Κουτό Τεξέιρα, Μπα, Μελνιτσένκο, Ανκέγιε, Μπαχάσα, Τσεμπάκ, Άντο.
Στον πάγκο: Αβραμένκο, Ντα Γκράσα, Τρούγιτς, Μπούντνικ, Κουμουρής, Νταβιντιάν, Λίπσκι, Ντε Ιριόντο, Κυριάκου, Χατζηβαρνάβα, Σίλβα, Τσερίσεφ.

Με τη νέα σεζόν θα έχουμε διαφοροποιήσεις στους πάγκους των ομάδων που θα είναι στην Α’ κατηγορία.

Μπεργκ (Ομόνοια), Μαρτίνς (ΑΕΛ), Λοσάδα (Απόλλων), Κάστρο (Νέα Σαλαμίνα) και Σα Πιντο (Πάφος FC) είναι οι μόνοι σίγουροι. Από εκεί και πέρα οι Ροθάδα (ΑΕΚ), Καμορανέζι (Ανόρθωση), Οκκάς (Ακρίτας), Σατσίας (Αραδίππου) έχουν προβάδισμα παραμονής αλλά όλα είναι ανοικτά.

Σε ότι αφορά τους Γκαρσία (ΑΠΟΕΛ) και Λουκά (Άρης) λογικά θα αποχωρήσουν. Λίγες ημέρες υπομονή και όλα θα ξεκαθαρίσουν.

Φανατικός

Είναι αυτονόητο ότι για κάποιους παίκτες που φέτος έκαναν εξαιρετική σεζόν θα προκύψουν προτάσεις από ομάδες του εξωτερικού. Και αυτό αφορά ακόμα και παίκτες που αγωνίζονται σε ομάδες που δεν έχουν πρωταγωνιστήσει.

Μπαίνουμε είτε το θέλουμε, είτε όχι σε μεταγραφική περίοδο και οι πληροφορίες θα είναι πάρα πολλές.

Φανατικός

Το να κατακτά το πρωτάθλημα κάποια ομάδα είναι ένα τεράστιο επίτευγμα. Όμως την επόμενη χρονιά κλατάρει κυριολεκτικά.

Παράδειγμα η τελευταία πενταετία στο πρωτάθλημα.

Το 2021 η Ομόνοια ήταν πρωταθλήτρια και την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στον β’ όμιλο όπου τερμάτισε 7η.

Το 2022 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Απόλλωνας και την επόμενη σεζόν τερμάτισε στην 5η θέση.

Το 2023 ο Άρης έκανε ιστορικό επίτευγμα με την κατάκτηση του μοναδικού του πρωταθλήματος. Την επόμενη σεζόν τερμάτισε στην 4η θέση.

Το 2024 το ΑΠΟΕΛ αναδείχθηκε πρωταθλητής. Την επόμενη σεζόν τέλειωσε στην 4η θέση το πρωτάθλημα.

Το 2025 η Πάφος έγραψε ιστορία με το πρώτο της πρωτάθλημα. Αυτή την στιγμή βρίσκεται στην 4η θέση της βαθμολογίας.

Με άλλα λόγια οι πρωταθλητές την επόμενη σεζόν τα βρίσκουν σκούρα.

Φανατικός

Η επιβολή απαγόρευσης μεταγραφών για τις επόμενες δύο περιόδους δεν προκάλεσε έκπληξη στην Ανόρθωση, καθώς ήταν αναμενόμενη. Ωστόσο, η οριστικοποίηση της «καμπάνας» από τη FIFA ταρακούνησε συθέμελα το οικοδόμημα της «Μεγάλης Κυρίας».

Η Διοίκηση υπό τον Κυριάκο Πραστίτη καλείται πλέον να κρατήσει την ομάδα στον σωστό δρόμο υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. Το μεγαλύτερο αγκάθι παραμένει ο προγραμματισμός, καθώς η ομάδα της Αμμοχώστου θα πρέπει να στηριχθεί αποκλειστικά στο υφιστάμενο έμψυχο δυναμικό και σε παίκτες που επιστρέφουν από δανεισμό. Στο προσκήνιο βρίσκονται οι εκκρεμότητες με τα συμβόλαια σημαντικών παικτών.

Την ίδια στιγμή, το μέλλον του Μάουρο Καμορανέζι στον πάγκο παραμένει ένα άλυτο μυστήριο. Αν και ο πρόεδρος της Ανόρθωσης, Κυριάκος Πραστίτης, δήλωσε πως ευελπιστεί στην παραμονή του Ιταλού τεχνικού, ο ίδιος ο Καμορανέζι αποφεύγει να τοποθετηθεί δημόσια, συντηρώντας το θολό τοπίο. Η ικανότητα της Διοίκησης να πείσει τον προπονητή και τους βασικούς ποδοσφαιριστές να παραμείνουν στο «Αντώνης Παπαδόπουλος» θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό αν το τρένο της Ανόρθωσης θα παραμείνει στις ράγες του τη νέα σεζόν.

Σήμερα στις 19:00, η «Μεγάλη Κυρία» θα υποδεχτεί την ΕΝΥ σε αγώνα για την 6η αγωνιστική του Β’ ομίλου. Οι «κυανόλευκοι» είναι στην κορυφή του ομίλου με 42 βαθμούς και θα τα δώσουν όλα για τη νίκη γοήτρου, έτσι ώστε να παραμείνουν εκεί.

Σαν σήμερα το 2013 ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον ανακοίνωσε την απόφαση του να αποσυρθεί από τον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, είναι Σκωτσέζος πρώην ποδοσφαιριστής και πετυχημένος προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει συνδεθεί με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, στην οποία υπήρξε προπονητής από το 1986 μέχρι το 2013. Έχει κατακτήσει περισσότερα τρόπαια από οποιονδήποτε άλλο προπονητή στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου και θεωρείται από πολλούς παίκτες, προπονητές και αναλυτές ως ένας από τους καλύτερους και πετυχημένους προπονητές όλων των εποχών.

Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, εργάστηκε ως προπονητής ξεκινώντας την καριέρα του με την Ιστ Στέρλινγκσιρ ΦΚ και την Σεντ Μίρεν ΦΚ. Έπειτα ο Φέργκιουσον ξεκίνησε μια επιτυχημένη καριέρα ως προπονητής της Αμπερντίν (1978-1986), με την οποία κέρδισε τρία πρωταθλήματα, τέσσερα Κύπελλα και το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1983. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα ήταν ο προπονητής της ποδοσφαιρικής ομάδας της Σκωτίας, αμέσως μετά τον θάνατο του Jock Stein, και οδήγησε την ομάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986.

Τον Νοέμβριο του 1986 ο Φέργκιουσον έγινε προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Κατά την διάρκεια της καριέρας του στην Μάντσεστερ κέρδισε 38 βραβεία, συμπεριλαμβανομένων 13 τίτλων στην Πρέμιερ Λιγκ, πέντε Κύπελλα Αγγλίας και δυο τίτλους στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Το 1999 υπήρξε η πρώτη φορά που ψηφίστηκε ως ο καλύτερος προπονητής του κόσμου και μπήκε στη λίστα Queen’s Birthday Honours για τις υπηρεσίες που έχει προσφέρει στο ποδόσφαιρο. Ο Φέργκιουσον είναι ο μεγαλύτερος σε χρονική διάρκεια προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στις 19 Δεκεμβρίου 2010 ξεπέρασε το ρεκόρ του Ματ Μπάσμπι. Το 2009 ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος προπονητής για το 2008 από τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορίας και Στατιστικής του ποδοσφαίρου (IFFHS).[10] Με το πέρας της αγωνιστικής σεζόν 2012-2013 συνταξιοδοτήθηκε από την καριέρα του ως προπονητής, έχοντας κερδίσει την Premier League κατά την ίδια χρονιά.

2013: Τέλος εποχής

Ο Σκοτσέζος τεχνικός σερ Αλεξ Φέργκιουσον ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσυρθεί από τον πάγκο της Manchester United στο τέλος της σεζόν. Στα 26 χρόνια με την ομάδα κατέκτησε 38 τίτλους, συμπεριλαμβανομένων 13 πρωταθλημάτων Premier League και δύο Champions League.

2011: Έκτος τίτλος

Ο Παναθηναϊκός νίκησε την Maccabi Electra με 78-80 στον τελικό του Final Four της Euroleague στην Βαρκελώνη και κατέκτησε τον τίτλο για 6η φορά στην ιστορία του. Ο Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, που είναι ο πολυνίκης προπονητής στην Euroleague, έφτασε τους 8 τίτλους. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης αναδείχθηκε MVP της διοργάνωσης και έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία που κέρδισε και τα 3 βραβεία που δόθηκαν στο τέλος της σεζόν -του MVP, του καλύτερου αμυντικού και του μέλους της καλύτερης ομάδας.

2006: Σκάνδαλο και παραίτηση

Παραιτήθηκε ο Franco Carraro, ο πρόεδρος της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FIGC) εξαιτίας του σκανδάλου για τα «στημένα» παιχνίδια στο ιταλικό πρωτάθλημα, που ξεσκέπασε η ιταλική αστυνομία. Τελικά, αφαιρέθηκαν βαθμοί από την Μίλαν, την Λάτσιο, την Φιορεντίνα και την Ρετζίνα, ενώ η Γιουβέντους υποβιβάστηκε στη Β’ κατηγορία και 12 κορυφαίοι παίκτες της έμειναν ελεύθεροι και πήραν μετεγγραφή.

2000: Έκτο συνεχόμενο πρωτάθλημα για Ολυμπιακό

Ο Ολυμπιακός νικά τον Άρη στην Θεσσαλονίκη με σκορ 5-1 και κατακτά το Πρωτάθλημα Ελλάδος στο ποδόσφαιρο. Το έκτο συνεχόμενο.

1999: Έσπασε την παράδοση

Ο Ιταλός ιστιοπλόος Giovanni Soldini κέρδισε τον αγώνα 27.000 μιλίων Around Alone που άρχισε τον Σεπτέμβριο του 1998 και έγινε ο πρώτος μη Γάλλος που πέτυχε το συγκεκριμένο επίτευγμα στις 5 φορές που διεξάχθηκε ο αγώνας.

1984: Η ΕΣΣΔ δεν συμμετέχει στους Ολυμπιακούς

Δώδεκα εβδομάδες πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες η ΕΣΣΔ ανακοινώνει από την τηλεόραση ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει. Η αιτιολογία είναι η εμπορευματοποίηση των Αγώνων και η χρησιμοποίηση τους για αντισοβιετική προπαγάνδα.

1982: Μοιραία κούρσα

Ο Καναδός πρωταθλητής της Φόρμουλα 1 Gilles Villeneuve σκοτώθηκε στο Grand Prix του Ζόλντερ στο Βέλγιο. Ο Villeneuve δεν κατάφερε ποτέ να αναδειχθεί παγκόσμιος πρωταθλητής. Το 1997, όμως, ο γιος του, Jacques Villeneuve, στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής με την ομάδα της Williams.

1970: Γεννιέται ο Λουίς Ενρίκε

Γεννιέται στη Χιχόν ο Ισπανός επιθετικός Λουίς Ενρίκε (Luis Enrique Martínez García). Από τους παίκτες κλειδιά της Μπαρτσελόνα στην οποία αγωνίζεται από το 1996. Ξεκίνησε την καριέρα του στη Σπόρτιγκ Χιχόν (1989-91) και συνέχισε στην Ρεάλ Μαδρίτης (1991-96) και στην Μπαρτσελόνα (1996-04).  Στην εθνική Ισπανίας αγωνίστηκε 62 φορές (12 γκολ) από το 1991-2002).  Το 1992 με την Ολυμπιακή Ομάδα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη Βαρκελώνη. Πήρε μέρος σε τρία παγκόσμια Κύπελλα (1994,98,2002) και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 1996 και 2000.

1966: Γενέθλια μέρα για Ταφαρέλ

Γεννιέται  στη Σάντα Ρόζα ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας Αντρέ Κλαούντιο Ταφαρέλ (Cláudio André Mergen Taffarel ) από τους κορυφαίους που ανέδειξε η χώρα σε μιά θέση που πολλοί συμπατριώτες του, ακόμη, την θεωρούν… περιττή. Με την εθνική ομάδα κέρδισε το Μουντιάλ του 1994 και έπαιξε στον τελικό του 1998. Υπεράσπισε 114 φορές (περίοδος 1987-98) την εστία της και δέχτηκε 69 γκολ. Εχει κερδίσει με την Ολυμπιακή ομάδα το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Επαιξε στις: Ιντερνάσιοναλ (1985-90), Πάρμα (Ιταλία – 1990-93), Ρετζιάνα (Ιταλία 1993-94), Ατλέτικο Μίνας Γκέρες (1995-97), Γαλατασαράϊ (Τουρκία 1998-01), Πάρμα (Ιταλία 2001-03). Κέρδισε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2000)

1963: Νέο ρεκόρ

Ο Στέλιος Σεβαστόπουλος κατέρριψε το πανελλήνιο ρεκόρ στο ύψος με 2:00 μέτρα.

1960: Γεννιέται ο Φράνκο Μπαρέζι

Γεννιέται στο Τραβαλιά της Μπρέσια ο Ιταλός λίμπερο Φράνκο Μπαρέζι (Franco Baresi). Απορρίφθηκε μικρός από την Ιντερ και πήγε στη Μίλαν με την οποία έπαιξε 19 ολόκληρα χρόνια (1978-97). Επάνω του ο Αρίγκο Σάγκι στήριξε τη μεγάλη ομάδα που με τον αυτόν αρχηγό κατέκτησε τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών (1989,90,94), ισάριθμα ευρωπαϊκά σούπερ καπ, δύο Διηπειρωτικά (1989,94), έξι πρωταθλήματα Ιταλίας (1979,88,92,93,94,96) και τέσσερα Ιταλικά σούπερ καπ (1989,92,93,94). Στην εθνική ομάδα έπαιξε 81 φορές (περίοδος 1982-94) και σημείωσε ένα γκολ. Ήταν στην αποστολή για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 που κατέκτησε η «σκουάντρα Αντζούρα», αλλά δεν έπαιξε σε κανένα ματς (προτιμήθηκε ο έμπειρος Σιρέα). Έπαιξε όμως στις διοργανώσεις του 1990 (3ος) και 1994 (2ος ) όπου στον τελικό με τη Βραζιλία έχασε πέναλτι.

1954: Ξεπέρασε τα 18 μέτρα

Ο Πάρι Ο’ Μπράιεν (Parry O’ Brien) γίνεται ο πρώτος σφαιροβόλος που ξεπερνά τα 18 μέτρα με βολή 18μ29 σε μίτινγκ στίβου στο Λος Άντζελες

1947: Πέθανε το «λιοντάρι του Χάϊμπουρι»

Πεθαίνει από έμφραγμα στη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα παλαιμάχων στο Μοντεκατίνι της Τοσκάνης ο Ιταλός μέσος Ατίλιο Φεράρις (Attilio Ferraris detto Ferraris IV ), 43 χρόνων. Με την εθνική ομάδα της χώρας του κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934. Ονομάστηκε «λιοντάρι του Χάϊμπουρι» εξ αιτίας της εμφάνισής του στον αγώνα της εθνικής με την Αγγλία στο Λονδίνο στις 14 Νοεμβρίου 1934. Τότε αν κι η Ιταλία έπαιζε από τα πρώτα λεπτά με δέκα παίκτες, μετά την αποβολή του Μόντι, έχασε μόλις με 3-2. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Φορτιτούντο. Το 1927 πήγε στη Ρόμα, το 1934 στη Λάτσιο και το 1936 στη Μπάρι. Η τελευταία του μετακίνηση ήταν το 1939 στην Κατάνια που τότε αγωνιζόταν στη Β’ κατηγορία. Στην εθνική έπαιξε 28 φορές (περίοδος 1926-35). Γλεντζές, καπνιστής, λάτρης του ωραίου φύλλου. Είχε γεννηθεί στις 26 Μαρτίου 1904.

1936: Θαύμα…

Ο τζόκεϊ Ralph Neves έπεσε από το άλογο «Flanakins», ποδοπατήθηκε από άλλα τέσσερα άλογα στο Bay Meadows της Καλιφόρνια και θεωρήθηκε κλινικά νεκρός από τον γιατρό των αγώνων. Στο νεκροτομείο, όπου μεταφέρθηκε, ο γιατρός Horace Stevens του έκανε ένεση αδρεναλίνης και τον επανέφερε στη ζωή με αποτέλεσμα να ξαναγυρίσει στους αγώνες.

1935: Γεννιέται ο Τζάκι Τσάρλτον

Γεννιέται στο Εϊσινγκτον ο Άγγλος σέντερ μπακ Τζάκι Τσάρλτον (John «Jack» Charlton). Έπαιξε 35 φορές (περίοδος 1965-71) στην εθνική ομάδα της χώρας του, σημείωσε έξι γκολ και μαζί της κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1966. Έπαιξε και στην διοργάνωση του 1970. Το 1950 πήγε στη Λιντς στην οποία δύο χρόνια αργότερα έγινε επαγγελματίας. Έμεινε σ’ αυτήν μέχρι το 1973. Το 1968 και 1971 κατέκτησε το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Κέρδισε ακόμη το λίγκ καπ (1968), το πρωτάθλημα (1969), το κύπελλο (1972). Το 1973 ξεκίνησε από την Μίντλεσμπρο την προπονητική του καριέρα. Από το 1977 έως το 1983 ήταν στη Σέφιλντ Γουένστεϊ και την περίοδο 1984-85 εργάστηκε στη Νιούκαστλ. Το 1986 έγινε ο πρώτος Άγγλος προπονητής που ανέλαβε την εθνική Ιρλανδίας. Την οδήγησε στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1988, στο Μουντιάλ του 1990 και του 1994. Έγινε σερ από την βασίλισσα..

1934: Γεννιέται ο Σόνι Λίστον

Γεννιέται ο Αμερικανός πυγμάχος Σόνι Λίστον (Charles L. «Sonny» Liston). Παγκόσμιος πρωταθλητής στα βαρέα βάρη την περίοδο 1962-64. Κέρδισε τον τίτλο όταν στις 25 Σεπτεμβρίου 1962 νίκησε στο Σικάγο τον Φλόϊντ Πάτερσον με νοκ άουτ στον πρώτο γύρο. Τον έχασε στις 25 Φεβρουαρίου 1964 στο Μαϊάμι από τον Μοχάντ Αλι με νοκ άουτ στον 7ο γύρο. Κέρδισε 50 αγώνες κι έχασε τέσσερις. Δολοφονήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1970.