Υπάρχουν ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις που ξεπερνούν τα στενά όρια ενός γηπέδου και μετατρέπονται σε εθνικά ορόσημα. Μια τέτοια βραδιά ήταν η 3η Αυγούστου του 2005. Η Ανόρθωση, υπό την καθοδήγηση του Τιμούρ Κετσπάγια, ταξίδεψε στην Τουρκία με μοναδικό σκοπό να υπερασπιστεί το υπέρ της 3-1 του πρώτου αγώνα στο ΓΣΠ και να σφραγίσει μια ιστορική πρόκριση κόντρα στην πάμπλουτη Τραμπζονσπόρ.
Μέσα σε ένα κατακόκκινο, εχθρικό και κατάμεστο στάδιο, οι ποδοσφαιριστές της «Κυρίας» κατέθεσαν την ψυχή τους. Με παλικαρίσια εμφάνιση και απαράμιλλο πάθος, άντεξαν στην ασφυκτική πίεση. Η στιγμή, όμως, που έμελλε να μείνει ανεξίτηλη στο μυαλό κάθε Ανορθωσιάτη και κάθε Κύπριου φίλαθλου γράφτηκε στο 90+4′. Ο αείμνηστος Γιώργος Ξενίδης, με μια συγκλονιστική επέμβαση αυτοθυσίας, έπεσε στα πόδια του Γιλμάζ και έσωσε την εστία της ομάδας. Ένα λεπτό αργότερα, το ακυρωθέν γκολ των Τούρκων ως οφσάιντ έφερε το τελικό σφύριγμα και το ξέσπασμα σε δάκρυα χαράς. Ήταν μια πρόκριση που σκόρπισε ρίγη συγκίνησης σε ολόκληρο τον ελληνισμό, κρατώντας ζωντανή τη φλόγα και την ελπίδα της επιστροφής.