Το «πείραμα» της Ανόρθωσης: Δεν περιμένει τίποτα, δεν ελπίζει τίποτα, είναι ελεύθερη

Το «πείραμα» της Ανόρθωσης: Δεν περιμένει τίποτα, δεν ελπίζει τίποτα, είναι ελεύθερη

Το «πείραμα» της Ανόρθωσης: Δεν περιμένει τίποτα, δεν ελπίζει τίποτα, είναι ελεύθερη

Η περίπτωση της Ανόρθωσης αποτελεί ένα πρωτοφανές «πείραμα» για το σύγχρονο κυπριακό ποδόσφαιρο. Από την εποχή που καθιερώθηκε ο νόμος Μπόσμαν, για πρώτη φορά έχουμε ομάδα που δεν δικαιούται μετεγγραφές.

Ένα σύνολο που κατά την περασμένη σεζόν άρχισε βαδίζοντας και παραπατώντας, έμεινε για αρκετό διάστημα στη ζώνη του υποβιβασμού, καταφέρνοντας τελικά να απομακρυνθεί και να τερματίσει στην 7η θέση.

Η «Μεγάλη Κυρία» έχασε μάλιστα τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της, Στέφανο Σένσι, ο οποίος πήρε μετεγγραφή στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Αποδυναμωμένη λοιπόν, θα κληθεί να αντιμετωπίσει ομάδες που έχουν την «πολυτέλεια» να ενισχυθούν και να παρουσιαστούν βελτιωμένες.

Είναι άξιο απορίας ποιο θα είναι το αποτέλεσμα που θα δούμε σε λίγους μήνες και γενικά, στο βάθος της νέας αγωνιστικής περιόδου. Αν πάμε με τη λογική του «ουδέν κακόν αμιγές καλού», μπορούμε να πούμε ότι, από την άλλη, θα δούμε μια ομάδα που οι ποδοσφαιριστές της προηγούνται σε θέματα ομοιογένειας και προσαρμογής.

Ο προπονητής της δε, Νέστρορ Ελ Μαέστρο, θα δουλέψει από την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας έως το τέλος της με το ίδιο έμψυχο δυναμικό. Ξέρει από τώρα με ποιους θα πορευτεί και… δεν έχει να… περιμένει τίποτα, δεν ελπίζει τίποτα, είναι ελεύθερος.

Με απλά λόγια, η Ανόρθωση της σεζόν 2026-27 θα κληθεί να αποδείξει ότι μόνο με το σωστό κτίσιμο και γενικά την πολύ καλή δουλειά μπορεί μία ομάδα να ανταπεξέλθει. Ίσως για τους νεότερους να πρόκειται για κάτι που δεν έχουν συνηθίσει. Οι πιο παλιοί, φυσικά, θα θυμούνται πως παλαιότερα, πριν από 30-40 χρόνια, τα ρόστερ δεν άλλαζαν κατά πολύ από τη μία στην άλλη ποδοσφαιρική χρονιά.

Τότε που ακόμα και η ενδεκάδα, για να αλλάξει, θα έπρεπε να υπήρχε σοβαρός λόγος απουσίας βασικού. Τότε που οι παίκτες ήξεραν απ’ έξω ο ένας το παιχνίδι του άλλου και μετά την καλοκαιρινή προετοιμασία ήθελαν απλώς 2-3 επίσημα ματς για να ρολάρουν.

Διαβάστε επίσης: Οι τρεις… ενδεκάδες του Ελ Μαέστρο

Έχοντας ζήσει το τέλος εκείνης της εποχής και έχοντας μπουχτίσει από το ράβε-ξήλωνε της σύγχρονης, δεν κρύβω ότι αισθάνομαι νοσταλγός της. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι μια ομάδα φτιαγμένη από τα παλιά έχει χώρο στο σήμερα.

Οι κυανόλευκοι, ωστόσο, δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να πορευτούν με τα όπλα που τους απέμειναν και, στο τέλος, θα γίνει το ταμείο…

Πηγή