Η φετινή μετεγγραφική εικόνα των κυπριακών ομάδων δείχνει πως η ασφάλεια φαίνεται να έχει προτεραιότητα έναντι του ρίσκου. Οι περισσότερες επιλογές μέχρι στιγμής κινούνται σε γνώριμα μονοπάτια, με ομάδες να επιλέγουν ποδοσφαιριστές που γνωρίζουν ήδη το κυπριακό πρωτάθλημα, είτε μέσα από προηγούμενη παρουσία τους σε άλλους συλλόγους είτε από το πέρασμά τους από την Ελλάδα.
Είναι μια τακτική που έχει τη λογική της. Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, όπου τα λάθη κοστίζουν, η επιλογή ενός παίκτη που δεν χρειάζεται μεγάλο χρόνο προσαρμογής αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα. Οι ομάδες γνωρίζουν καλύτερα τι αγοράζουν και μειώνουν τις πιθανότητες μιας αποτυχημένης επένδυσης. Από την άλλη, όμως, η υπερβολική προσήλωση στις ασφαλείς λύσεις ίσως στερεί τη δυνατότητα να ανακαλύψουν έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί να κάνει τη διαφορά και να αποτελέσει τη μεγάλη έκπληξη.
Βέβαια, στο τέλος καμία μετεγγραφή δεν κρίνεται στα χαρτιά. Ούτε το βιογραφικό, ούτε η προηγούμενη παρουσία ενός παίκτη αποτελούν εγγύηση επιτυχίας. Το γήπεδο είναι ο μοναδικός αδιάψευστος κριτής.
Καθοριστικό ρόλο παίζει ασφαλώς και το οικονομικό κομμάτι. Οι ομάδες που μπορούν να διαθέσουν περισσότερα χρήματα έχουν περισσότερες επιλογές, όμως η σωστή αξιοποίηση του προϋπολογισμού είναι αυτή που κάνει τη διαφορά. Γιατί στο ποδόσφαιρο δεν κερδίζει πάντα αυτός που ξοδεύει περισσότερα, αλλά αυτός που επιλέγει καλύτερα.