Η αδυναμία του ΚΟΑ να ασκήσει έλεγχο στις αθλητικές Ομοσπονδίες, βάσει της εξουσίας που έχει από τη νομοθεσία, είναι το μεγάλο αγκάθι για πολλές από τις ανορθογραφίες που παρατηρούνται στον κυπριακό αθλητισμό. Η συγκεκριμένη διαπίστωση είναι το ρεζουμέ της έκθεσης της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για τον Οργανισμό, που δημοσιοποιήθηκε την περασμένη Τετάρτη.
Σε ανακοίνωσή του, ο ΚΟΑ προσπάθησε να… χρυσώσει το χάπι, επαναβεβαιώνοντας «τη δέσμευσή του στις αρχές της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της χρηστής διοίκησης». Όσον αφορά τις αδυναμίες, αναφέρει πως αποτελούν διαχρονικά ζητήματα δεκαετιών και παράλληλα παραθέτει τις ενέργειες που γίνονται από τον Οργανισμό για να αντιμετωπιστούν.
Όντως, τα θέματα που επισημαίνονται στην έκθεση της Ελεγκτικής Υπηρεσίας χρονίζουν και είναι άδικο να τα «φορτώσουμε» όλα στο νυν Διοικητικό Συμβούλιο. Η αλήθεια είναι πως η κατάσταση έχει ξεφύγει κυρίως λόγω της ανοχής που επιδεικνύει το κράτος προς τις Ομοσπονδίες. Δεν υπάρχει, δηλαδή, πραγματική βούληση για αυστηρό έλεγχο, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η χρηστή διοίκηση, η διαφάνεια και η λογοδοσία για όσους παρεκτρέπονται.
Οι Ομοσπονδίες αντιμετωπίζονται από το κράτος ως «ιερές αγελάδες» και ουδείς τολμά να τις «αγγίξει» για λόγους που είναι ευνόητοι, αλλά και ανεξήγητοι. Εάν βάλουμε στην εξίσωση και τα κατεστημένα που δημιουργήθηκαν στις περισσότερες Ομοσπονδίες, το γλυκό… δένει μια χαρά.
Είναι πολλοί εκείνοι που κατσικώθηκαν σε πόστα φορώντας το μανδύα των «υπηρετών του αθλητισμού» και αλωνίζουν ανενόχλητοι, επειδή έχουν τις κατάλληλες «άκρες». Διότι, αγαπητοί, υπάρχει ομερτά (όρκος σιωπής) μεταξύ κάθε λογής κατεργαραίων…
Γιώργος Χατζηαντώνης