Πέρασαν 30 χρόνια από τον Μάιο του 1996, όταν άρχισε να εφαρμόζεται στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο ο περίφημος νόμος Μπόσμαν. Μια απόφαση που άλλαξε τα πάντα με την ελεύθερη διακίνηση ποδοσφαιριστών και, μοιραία, δεν θα μπορούσε να μείνει απέξω η Κύπρος. Κάθε άλλο! Άφησε τις «παρενέργειές» του, θετικές και αρνητικές. Από τη μια, σε συλλογικό επίπεδο, φτάσαμε σε… κόσμους ξένους, μακρινούς για τα προηγούμενα στάνταρ μας. Από την άλλη, η τραγική –κατά κανόνα– εικόνα της Εθνικής Κύπρου.
Πέρα, όμως, από τα αποτελέσματα στον διεθνή χώρο, πολλά άλλαξαν για τον Κύπριο ποδοσφαιριστή αναφορικά με τα δικαιώματά του. Το «Goal» επικοινώνησε με τον σπουδαίο παλαίμαχο διεθνή ποδοσφαιριστή της Νέας Σαλαμίνας (στο μεγαλύτερο διάστημα της καριέρας του) και της Ανόρθωσης, Πάμπη Ανδρέου, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Ποδοσφαιριστών εκείνη την περίοδο (1994-2003).
«Για αρχή, λόγω της νέας τάξης πραγμάτων μετά τον νόμο Μπόσμαν, κερδίσαμε την ελευθερία μας μετά τα 30 μας χρόνια. Ένας ποδοσφαιριστής που έφτανε σε αυτή την ηλικία δικαιούταν να διαπραγματευτεί για ανανέωση ή για μετεγγραφή. Προηγουμένως, ήμασταν δέσμιοι της ομάδας μας, με εξαίρεση κάποιους παίκτες που ήρθαν από το εξωτερικό και υπέγραφαν συμβόλαιο διάρκειας κάποιων ετών. Όπως ήταν, για παράδειγμα, ο Κώστας Κώστα του ΑΠΟΕΛ, ο οποίος ήρθε από τη Σκωτία», ανέφερε αρχικά.
«Πιο μετά ήρθαν τα ελεύθερα συμβόλαια, που μας έδιναν το δικαίωμα να διαπραγματευόμαστε ψηλότερους μισθούς σε σχέση με προηγουμένως. Ήταν ένα διαπραγματευτικό χαρτί για μας, ώστε να παίρνουμε καλύτερα χρήματα. Προηγουμένως, εμείς παίρναμε σε έναν χρόνο περίπου όσα πληρώνονταν οι ξένοι που αγωνίζονταν στην Κύπρο σε έναν μήνα», είπε στη συνέχεια, για να συμπληρώσει: «Βεβαίως, για να λέμε την αλήθεια, έγιναν και κάποιες υπερβολές. Κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση και ζητούσαν υπερβολικά ποσά για να υπογράψουν».
Καταλήγοντας, ο Ανδρέου δεν μπορούσε να μην αναφερθεί και στον παραγκωνισμό των συμπατριωτών μας και στη στροφή προς τους «λεγεωνάριους» παίκτες: «Δυστυχώς, από την άλλη, μετά το 2005 ακολούθησε η υπερβολή της καθόδου των ξένων και κοινοτικών. Δεν βάλαμε κάποιες ασφαλιστικές δικλίδες για να προστατεύσουμε τον Κύπριο ποδοσφαιριστή, με αποτέλεσμα να χαθεί σε μεγάλο βαθμό από τις ομάδες της Α’ Κατηγορίας και να έχει συνέπειες παράλληλα η Εθνική Κύπρου».
Από τα λεγόμενα του πρώην προέδρου του ΠΑΣΠ, λοιπόν, προκύπτει το συμπέρασμα ότι ο νόμος Μπόσμαν επηρέασε αρχικά θετικά και στη συνέχεια αρνητικά τους ντόπιους παίκτες. Σε πρώτο στάδιο, τους οδήγησε σε ισχυρή θέση αναφορικά με τη διαχείριση της καριέρας τους, ωστόσο στη συνέχεια τούς άφησε στη σκιά των ξενόφερτων.
Ο Μάιος που άλλαξε τον παγκόσμιο χάρτη
Ο Μάιος του 1996 σηματοδότησε μια κοσμογονική αλλαγή στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, καθώς τέθηκε σε εφαρμογή ο «νόμος Μπόσμαν», που επέτρεψε την ελεύθερη διακίνηση επαγγελματιών ποδοσφαιριστών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρωταγωνιστής ήταν ο άσημος Βέλγος ποδοσφαιριστής Ζαν Μαρκ Μποσμάν (φωτό), ο οποίος συγκρούστηκε με τη Λιέγη όταν η ομάδα του αρνήθηκε να τον αφήσει ελεύθερο για μεταγραφή στη Δουνκέρκη.
Με τη στήριξη νεαρών δικηγόρων και βασιζόμενος στη Συνθήκη της Ρώμης, έδωσε πολυετή δικαστική μάχη απέναντι στη βελγική ομοσπονδία και την UEFA. Η ιστορική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, τον Δεκέμβριο του 1995, άλλαξε για πάντα το ποδοσφαιρικό τοπίο, καταργώντας ουσιαστικά τα σύνορα για τους κοινοτικούς ποδοσφαιριστές, παρότι ο ίδιος ο Μποσμάν δεν απέκτησε ποτέ οικονομικά οφέλη από τη δικαίωσή του.