Ομολογώ πως δεν γνωρίζω λεπτομέρειες, αλλά η χθεσινή κοινή ανακοίνωση των προσφυγικών σωματείων είναι -το λιγότερο-σοκαριστική. Υπάρχουν, όντως, άτομα στον χώρο του ποδοσφαίρου που διαμαρτύρονται και καταθέτουν την ένστασή τους, για τη βοήθεια στα προσφυγικά σωματεία; Αν είναι αλήθεια, στο πιο αισιόδοξο σενάριο, «θα πέσει λαμπρόν να μας κάψει»! Ένα είναι σίγουρο. Ούτε οι πρόσφυγες, ούτε τα προσφυγικά σωματεία, διεκδίκησαν αυτά που πραγματικά δικαιούνται!
Ακόμη και στη χθεσινή ανακοίνωσή τους, τα προσφυγικά σωματεία, αποφεύγουν να τοποθετηθούν ξεκάθαρα. Για να ‘χουμε καλό ρώτημα, ποιος αμφισβητεί ότι πρέπει να βοηθηθούν με κάθε τρόπο τα ζωντανά σύμβολα μνήμης, ιστορίας και αντίστασης, τα οποία μετά την τουρκική εισβολή του 1974, συνεχίζουν να κρατούν άσβεστη τη σύνδεση με την κατεχόμενη πατρίδα μας; Όλα κι όλα, αλλά όπως αναφέρεται και στη σχετική ανακοίνωση, «η στήριξη της Πολιτείας δεν αποτελεί χάρη, ούτε προνόμιο».
Αλήθεια, ποιοι είναι αυτοί «που αντιμετωπίζουν τα προσφυγικά σωματεία ως βάρος και όχι ως ιστορική ευθύνη»; Κυκλοφορούν ανάμεσά μας; Κι αν επιτρέπεται, τι διεκδικούν; Ειλικρινά, τώρα, υπάρχουν άνθρωποι που βάζουν στη ζυγαριά το… financial fair play για τη βοήθεια στα προσφυγικά σωματεία.
Τα προσφυγικά σωματεία, έχουν απόλυτο δίκαιο: «Η προσφυγιά δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με λογιστικούς όρους και αριθμούς». Την ίδια ώρα, όμως, οφείλουν και τα ίδια, να τοποθετηθούν κρυστάλλινα και να μάθουμε ποιοι είναι αυτοί που έχουν αυτές τις αντιλήψεις;
Ι.Κ.