Οι 14 ομάδες, εννοείται πως δεν κινούνται όλες στην ίδια αγορά. Ουσιαστικά έχουν σχηματιστεί τρεις διαφορετικές κατηγορίες, με διαφορετικές ανάγκες, πίεση και περιθώρια λάθους.
Στην πρώτη ανήκουν εκείνες που άλλαξαν σχεδόν ολόκληρη τη βάση τους. Ολυμπιακός, Καρμιώτισσα, ΑΕΛ, Ομόνοια 29Μ και ΕΝΥ έχουν από 24 έως 32 κινήσεις. Οι συγκεκριμένες ομάδες δεν κάνουν μερεμέτια. Χτίζουν νέα αποδυτήρια, νέα ενδεκάδα και διαφορετικές ισορροπίες. Το μεγαλύτερο πρόβλημά τους δεν είναι να βρουν άλλους δύο-τρεις παίκτες, αλλά να ενώσουν εγκαίρως όσους ήδη απέκτησαν.
Στη δεύτερη κατηγορία βρίσκονται όσοι προχώρησαν σε σημαντικές αλλαγές, χωρίς να διαλύσουν εντελώς τον προηγούμενο κορμό. Ομόνοια Αραδίππου, ΑΕΚ, Νέα Σαλαμίνα, ΑΠΟΕΛ και Άρης κινούνται μεταξύ 19 και 22 πράξεων. Στην ΑΕΚ και στον Άρη, όμως, το βάρος των αποχωρήσεων είναι πολύ μεγαλύτερο από τον αριθμό τους, αφού έφυγαν παίκτες με καθοριστικό ρόλο. Ιδιαίτερα στους πράσινους… Στη Νέα Σαλαμίνα, αντιθέτως, οι προσθήκες είναι περισσότερες και στόχος ήταν να μεγαλώσει το βάθος.
Το τρίτο γκρουπ περιλαμβάνει Απόλλων, Πάφος FC και Ομόνοια. Οι κινήσεις τους είναι λιγότερες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι αλλαγές είναι αμελητέες. Οι τρεις έπρεπε να ενισχυθούν χωρίς να διαταράξουν πλήρως σύνολο που είχαν ήδη συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας.
Η Ανόρθωση δεν ανήκει σε καμία κατηγορία. Δεν επέλεξε περιορισμένο παζάρι. Υποχρεώθηκε σε αυτό. Και ακριβώς γι’ αυτό θα δώσει τη δυσκολότερη μάχη με τα λιγότερα διαθέσιμα εργαλεία.