Σαν σήμερα, 2 Αυγούστου το 1981, φεύγει από τη ζωή ο Αντώνης Παπαδόπουλος.
Συμπληρώνονται φέτος 45 χρόνια από την απώλεια μιας τεράστιας προσωπικότητας, που αποτελεί παντοτινό σύμβολο και φάρο αξιών για την Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Ο ποδοσφαιριστής, προπονητής, αθλητής στίβου, πετοσφαιριστής, γυμναστής Αντώνης Παπαδόπουλος. Ο αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α., ο ήρωας της Κύπρου, ο Άγρας της Ελλάδας.
Το όνομά του, άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία του Συλλόγου, θα κοσμεί για πάντα την προσωρινή έδρα της Ανόρθωσης στη Λάρνακα.
Αιωνία του η μνήμη.
Σκιαγραφώντας τη μορφή του Αντώνη Παπαδόπουλου
Ο κορυφαίος αθλητής, ποδοσφαιριστής και γυμναστής. Ο φλογερός και επίλεκτος αγωνιστής, ο ακραφνής πατριώτης. Ο ολοκληρωμένος και μειλίχιος άνθρωπος. Ο πάντα σεμνός και ταπεινός.
Ο ανεπίληπτος, ο αγνός, ο άδολος, ο ανεξίκακος. Μια αστράπτουσα, πολυσύνθετη και γεραρή φυσιογνωμία της Κύπρου, αγλάισμα της Αμμοχώστου και της Ανόρθωσης. Από τις μεγαλύτερες, αν όχι η σπουδαιότερη μορφή της σύγχρονης ιστορίας του κυπριακού αθλητισμού.
Αδύναμη η γραφίδα να αποδώσει το μεγαλείο του ανδρός. Να καταδείξει το μεγαλείο της ψυχής του, την ακτινοβολία της ανθρωπιάς του και το εύρος της αρετής του. Να ιχνογραφήσει μια περίλαμπρη προσωπικότητα με πολυσχιδή δράση, που άφησε έντονα και ανεξίτηλα τα αποτυπώματά της σε πολλές πτυχές της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας. Ήταν ένας ωραίος, πεφωτισμένος και εύτολμος Έλληνας, του οποίου η προσφορά στον τόπο και ιδιαίτερα στην Αμμόχωστο είναι μέγιστη και ανυπολόγιστη.
Τα πρώτα χρόνια και το αδόκητο τέλος
Ο Αντώνης Παπαδόπουλος γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 26 Μαΐου 1929. Ο πατέρας του ήταν ο παπα-Κωνσταντίνος Καούλας και η μητέρα του η πρεσβυτέρα Άννα. Το οικογενειακό του περιβάλλον ήταν ένα θερμοκήπιο ευγενών αισθημάτων και ιδανικών. Από τα παιδικά του χρόνια, τα οποία έζησε στον Άγιο Μέμνονα, ξεχώριζε για το ήθος μα και για την έφεσή του στον αθλητισμό.
Το 1981 έκανε το τελευταίο μεγάλο άλμα του για τον παράδεισο. Πλήγμα βαρύ ήταν ο αδόκητος και πρόωρος θάνατος του λεβέντη και ωραίου αυτού Έλληνα, με την ανεκτίμητη και άδολη προσφορά στον τόπο και τον αθλητισμό. Υπήρξε από τις πιο προικισμένες και ευλογημένες φυσιογνωμίες, που σπάνια εμφανίζονται σε έναν τόπο.
Φωτεινός φάρος και ιδανικό πρότυπο ανθρώπου. Ηθικά ευθυτενής με πλούσια καρδιά φωτισμένη, εγκαλλώπισμα του κυπριακού αθλητισμού. Η Κύπρος δικαίως σεμνύνεται για το άξιο τούτο τέκνο της.
«Η πνευματική κατάκτηση του θανάτου»
Με το άκουσμα του θλιβερού μαντάτου έγραψε, μεταξύ άλλων, στην οικογένεια του Αντώνη Παπαδόπουλου ο αγαπημένος του Διευθυντής της Εθνικής Ακαδημίας Σωματικής Αγωγής Αθηνών, Κλεάνθης Παλαιολόγος:
«Ο Αντώνης Παπαδόπουλος ήταν μια καθαρή προσπάθεια του δημιουργικού πνεύματος. Απόδειξη τα έργα του, τα δημιουργήματά του, οι παλληκαριές του. Καλός με την πληρότητα που δίνει στη λέξη η αρχαία της έννοια. Μέσα από το σύντομο πέρασμα της ζωής πέτυχε να δημιουργήσει τόσα πολλά, ώστε τώρα, που τόσο ξαφνικά ήλθεν ανελέητος ο θάνατος, να φανεί πως ήρθε να στεφανώσει μιαν άξια ζωή. Ο ξαφνικός χαμός σου μπορεί να θεωρηθεί η πνευματική κατάκτηση του θανάτου».
Παντοτινή παρακαταθήκη
Η περιληπτική σκιαγράφηση του ανθρώπου Αντώνη Παπαδόπουλου—του αγωνιστή, του αθλητή, του γυμναστή, του παράγοντα—με όση γλαφυρότητα κι αν επιχειρηθεί να περιγραφεί, επ’ ουδενί αποτυπώνει στο πλήρες το έργο, το μεγαλείο και την προσφορά του. Έστω ήκιστα.
Την πάναγνη και φωτεινή μορφή του ας την διαφυλάξουμε και ας τη μεταδώσουμε στις νέες γενιές σαν παρακαταθήκη. Για να αξιωθεί η Κύπρος να δει κι άλλες τέτοιες μορφές.
Η μνήμη του μας συνοδεύει και το παράδειγμά του μας εμπνέει. Από το 1986 το όνομά του κοσμεί το προσωρινό ιδιόκτητο στάδιο της Ανόρθωσης στην προσφυγιά: «Στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος», ως ελάχιστη ένδειξη τιμής, αναγνώρισης και μνήμης. Στις 28 Ιανουαρίου 1998 τελέστηκαν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του, η οποία τοποθετήθηκε έξω από το στάδιο.
(Απόσπασμα από το βιβλίο «Ένας αιώνας Ανόρθωσις Αμμοχώστου», σελ. 154-161)
The post Ανόρθωση: 45 Χρόνια χωρίς τον Αντώνη Παπαδόπουλο appeared first on Super Sport 104.