Είναι από τις αναρτήσεις που περνούν συνήθως στο… ντούκου ή κατατάσσονται στις αυστηρώς προσωπικές. Μόνο που δεν είναι ακριβώς έτσι. Για την ακρίβεια έχουν από πίσω μια ολόκληρη ιστορία με έντονη προσπάθεια, με πάμπολλες θυσίες, με κόπο, με ιδρώτα. Με στόχο την αθλητική επιτυχία, την καταξίωση, τον… αγώνα, με την έννοιά του στην αρχαιότητα.
Να ξεκαθαρίσουμε ότι τον πατέρα Χρίστο Χρίστου δεν τον γνωρίζω, ούτε κι έτυχε να μάθω δύο πράγματα για τον πιτσιρικά Ανδρέα Χρίστου, ο οποίος υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΑΕΚ. Ο μπαμπάς, που λέτε, έκανε μια ανάρτηση μέσα απ’ την ψυχή του για να πει στο βλαστάρι του, ότι «τα δύσκολα τώρα αρχίζουν». Και προέτρεψε τους γονείς: «Πιστέψτε στα παιδιά σας. Στηρίξτε τα όνειρά τους, ακόμη κι όταν ο δρόμος φαίνεται δύσκολος».
Ούτε λίγο ούτε πολύ, μπαμπάς και γιος Χρίστου, πήραν το 2022, την απόφαση να φύγουν από τη Λευκωσία. «Μια απόφαση που πολλοί χαρακτήρισαν τρέλα», έγραψε ο Χρίστος, δίνοντας λεπτομέρειες για τη δύσκολη καθημερινότητα: «Κάθε μέρα κάναμε τη διαδρομή Λευκωσία – Λάρνακα. Εσύ, κουρασμένος, κοιμόσουν στο αυτοκίνητο και εγώ σκεφτόμουν αν είχαμε πάρει τη σωστή απόφαση. Όμως δεν τα παρατήσαμε ποτέ. Αντέξαμε, παλέψαμε και συνεχίσαμε, παρά τις δυσκολίες».
Ο ορισμός της αφοσίωσης των γονιών στα όνειρα των παιδιών τους. Ανεξάρτητα από διαδρομές και θυσίες. Η παγκόσμια αθλητική κοινότητα αναγνωρίζει σιγά-σιγά τη συμμετοχή της οικογένειας στον αθλητισμό. Αναγνωρίζουν τη βοήθεια και την προσφορά. Θα ‘ταν καλό να το αναγνωρίσουμε κι εμείς. Οι γονείς δεν γκρινιάζουν μόνο, δεν διαμαρτύρονται μόνο και ενίοτε δεν καβγαδίζουν μόνο. Τα κριτήρια είναι μετρήσιμα. Παραπάνω από τους μισούς αθλητές υψηλού επιπέδου στην πατρίδα μας, δεν θα έφταναν στο σημείο που έφτασαν, αν δεν… θυσιάζονταν οι γονείς τους.