Ας το πούμε καθαρά… Χωρίς Βραζιλιάνους, Πορτογάλους και λοιπούς «λεγεωνάριους» δεν θα βλέπαμε Μέσι, Ρονάλτο, Νεϊμάρ, Ιμπραΐμοβιτς στο ΓΣΠ σε επίπεδο συλλόγων. Εκεί λοιπόν που μας έμενε η πίκρα των αποκλεισμών στο προσκέφαλο των ομίλων, φτάσαμε να μετράμε 28 παρουσίες σε ομίλους/League Phase και εννέα σε φάση νοκ άουτ. Με αποκορύφωμα τους «8» του ΑΠΟΕΛ στο Τσάμπιονς Λιγκ (2011-12) και έπειτα τους «16» της ίδιας ομάδας στο Γιουρόπα Λιγκ (2016-17), καθώς και τους «16» των ΑΕΚ (2022-23) και Πάφος FC στο Κόνφερενς Λιγκ (2024-25).
Αυτοί ήταν οι αγωνιστικοί καρποί της δυνατότητας επιλογής ποιοτικών ξένων, τύπου Σάβιο, Λουίζ, Αΐλτον, Μαντούκα, Δέλλα, Καρλάο, Φαμπιάνο, Ζ. Γκόμεθ, Μοράις, Καταλά… Μια λίστα που, αν συνεχιστεί, θα μοιάζει ατελείωτη. Παικταράδες που, για κάποιον λόγο, δεν χώρεσαν στο ρόστερ ομάδων πιο προηγμένων πρωταθλημάτων και, ευτυχώς για εμάς, τους απέδειξαν πως έκαναν λάθος.
Διαβάστε επίσης: Βήμα βήμα πώς γίναμε αγνώριστοι
Και να σου οι πορτοκαλί στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» και το «Κάμπ Νόου»! Και να σου οι κυανόλευκοι της Αμμοχώστου στο «Μεάτσα»! Και να σου οι πράσινοι στο «Ολντ Τράφορντ»! Και να σου οι κιτρινοπράσινοι στο «Σέλχαρστ Παρκ» (ναι, πριν από μερικούς μήνες η ΑΕΚ πήρε διπλό στο Λονδίνο)! Και να σου οι κυανόλευκοι της Λεμεσού στο «Ολίμπικο» της Ρώμης! Και να σου οι γαλαζοκίτρινοι συμπολίτες τους στο «Βελοντρόμ»!
Διαβάστε επίσης: Προ και μετά Μπόσμαν εποχή: Από τις συντριβές στο «παραλίγο» και μετά στο θέμα χρόνου